POEZJA 2018

poezja 2018 / strona 2/2 aktualizacja: 07.10.2018

myśl na początek…

Gdyby Bóg słuchał wszystkich naszych życzeń nasz los byłby tragiczny.”

Sebastian Nikiel

*  *  *

„Modne jest to co podoba się Tobie i w czym dobrze się czujesz, reszta to chwilowy trend.”

Sebastian Nikiel

*  *  *

„Kiedy jest za późno? Kiedy twoje serce staje, w każdym innym przypadku wciąż masz czas na zmiany.”

Sebastian Nikiel

*  *  *

„Najbardziej niebezpieczny z ludzi to nie ten który jest silny fizycznie, biegły w sztukach walki, bogaty i wpływowy, ale człowiek zdesperowany, nie mający już nic do stracenia.”

Sebastian Nikiel


.

„Wszechświaty doskonałe”

.

Nieważne
ogrodowe, leśne czy polne
co rano witają, wieczór żegnają kolejny dzień
wznosząc swe aksamitne płatki ku słońcu
formą, barwą i słodyczą karmiąc zmysły

 

Kwiaty
apoteoza piękna
zamknięte wszechświaty doskonałe

 

Tak kruche i tak silne jednocześnie
niczym życie – tak łatwo je przerwać
i niczym ono wieczne wolą przetrwania…

.

.

.

Sebastian Nikiel

04.05.2018

.


.

„Bo warto…”

.

Tylko nie mów
że nie warto mieć nadziei
znosić goryczy rozczarowań

 

Życie bez niej
przypomina los skazańca
puste trwanie – sztuka dla sztuki
bez koloru, emocji i piękna

 

Tak czasem boli
tak czasem aż serce pęka
tak wszyscy rodząc się pędzimy ku śmierci

 

Lecz wyłącznie od nas zależy
jak czas tej podróży wypełnimy
martwą pustką – biernym trwaniem
czy pięknem i barwnymi wspomnieniami

 

Więc nie mów proszę że nie warto…
bowiem z pewnością nie warto
walkowerem oddawać swego czasu
rezygnować – wybierając śmierć za życia.

.

.

.

Sebastian Nikiel

28.07.2018

.


.

„Pośpiech…”

.

Dokąd tak pędzisz
czy zmęczony już jesteś kolorem
czy niemiłe są ci już letnie poranki
złociste promienie głaszczące subtelnie
o zachodzie słońca traw kobierce

 

Dokąd tak pędzisz
po co, dla kogóż…
– zwolnij proszę –
usiądź na chwilę wśród wonnego kwiecia
zaczerpnij z modrego górskiego strumienia
dotknij rozgrzanej letnim słońcem ziemi

 

– zwolnij proszę –

 

Wszak ja jeszcze jestem tak głodny tego piękna
pozwól mi nim się nacieszyć, zanim popędzisz dalej
zmieniając zieleń w żółć, potem w złoto i czerwień
aż znów znikną letnie, potem też jesieni barwy
a świat wypełni zimy biała cisza…

.

.

.

Sebastian Nikiel

28.07.2018

.


.

.

Szanujmy artystów
ich los nie jest łatwy
tam gdzie zwykły człowiek
widzi jedną prostą ścieżkę
on tysiące alternatyw

 

To co dla Was oczywiste
dla nich jedną tylko z możliwości
gdzie biel i czerń dla nich
wachlarz tysięcy odcieni szarości

 

Szanujmy artystów
to oni błądząc po światach nieznanych
otwierają ich nowe wymiary przed nami
to oni wzbogacają w kolor szarą rzeczywistość
kroczą odważnie tam gdzie inni nie dotarli

 

Szanujmy artystów
bez nich świat byłby tylko
ponurą pełną rutyny
codzienności pustynią.

.

.

.

Sebastian Nikiel

18.08.2018

.


.

„Dziękuję”

.

To już 9 lat
odkąd przed Boga obliczem
u stóp z granitu polskiego nieba filarów
u stóp Tatr – rzekliśmy sobie „Tak”

 

To już 19 lat
odkąd obrączką
ze złota wykutego w sercach gwiazd
przypieczętowaliśmy naszą miłość

 

To już tyle lat…
odkąd w jedno złączyliśmy nasz los
oddzielne życia ścieżki w jedną
wspólnie podążając przez życie zakręty
razem doświadczając smutków i radości

 

To już tyle lat…
Dziękuję za każde z nich
za każdy dzień, godzinę i minutę
za każdy uśmiech i łzę.

 

Dziękuję…
za oparcie i bezpieczną przystań
gdzie gdy wody życia wzburzone
zawsze mogę odpocząć
odnaleźć spokój i miłość

 

– dziękuję że jesteś Kochanie –

.

.

.

Sebastian Nikiel
dla mojej Żony
22.08.2018

.

.


Poezja 2018  / strona 2/2  CC – Attribution Non-Commercialm Share Alike by Sebastian Nikiel

Wszystkie wiersze mojego autorstwa, jak i udostępnione sentencje można pobierać i rozpowszechniać bez żadnych opłat, w formie nieprzetworzonej i z zastrzeżeniem autorstwa.