Zwardoń – Skalanka – Przełęcz Graniczne – Oźna – Kłokocz – Sobański Groń – Sól

Sebastian77

strona 3/3

Jeśli jak ja zrezygnowaliście z odwiedzin w obiekcie, podążamy nadal prosto, za opadającym traktem. Po kilku minutach trakt zakręcając w prawo, potem lewo, wyprowadzi nas na krawędzi kolejnej rozległej, ciągnącej się wzdłuż grzbietu masywu, hali. Z miejsca tego, w przesiece pomiędzy drzewami dostrzeżemy drewnianą wiatę, z ławą i stołem. Można tu zatrzymać się na odpoczynek. Wiata połączona jest z komórką na siano dla leśników. Z hali rozpościera się piękna panorama na szczyty Beskidu Żywieckiego, z dominującym po prawej masywem Parszywki Wielkiej.

Przecinamy wzdłuż grzbietu hale, podążając za drogą gospodarczą, docierając do krawędzi lasu. Tam, idąc wśród drzew, zakręcamy lekko w prawo, za podającą leśną drogą. Niedługo potem trakt wyprowadzi na zboczach sporej polany, po lewej w górze znajduje się kulminacja szczytu Oźnej 952 m n.p.m., który miniemy w odległości około 35 metrów w linii prostej. Szczyt jest w większości zalesiony, niedługo potem, opuściwszy las dotrzemy na kolejną śródleśną polanę, tu po prawej miniemy stare gospodarstwo, z charakterystycznym drewnianym domem połączonym ze stodołą. Chwilkę potem po lewej miniemy nowy, również drewniany dom, trafiając na kolejne skrzyżowanie dróg. Ukośnie, z góry, prowadzi tam kolejny trakt. Natrafimy tu również na tabliczkę z kierunkowskazem w prawo – „Schronisko Oźna”.

Halę mijamy, przecinając ją wzdłuż grzbietu. Po drodze miniemy, zlokalizowaną nieco po lewej od traktu, kolejną – IX stację drogi krzyżowej. Mijając halę, wchodzimy ponownie w las. Droga odbija lekko w lewo, początkowo łagodnie, a następnie intensywnie opadając. Dotrzemy do kolejnej, tym razem śródleśnej, wąskiej, podłużnej polany. Trakt trzymając się prawej krawędzi i lasu, sprowadzi nas do niewielkiej polany. Znajduje się tam rozwidlenie leśnych dróg oraz VIII stacja drogi krzyżowej. W prawo odbija tu inna droga, faktycznie jednak obie potem i tak się spotkają, w związku z czym wybrałem tą wiodącą bliżej kulminacji Kłokocza, dzięki temu uniknąłem ponownego podchodzenia pod masyw w dalszej części trasy. Drobna uwaga, w miejscu tym, zgodnie ze wskazówkami zawartymi na mapie, powinna się również znajdować mapa „Szlaku Papiesko-Maryjnego”. Niestety nie udało mi się jej tam odnaleźć.

Jeśli jak ja zrezygnowaliście z odwiedzin Schroniska Oźna, idziemy prosto by niedługo dotrzeć do krawędzi kolejnej rozległej polany. Z daleka, pomiędzy drzewami dostrzeżemy drewnianą wiatę, z komórką na siano. Znajduje się tam stół i ława. Z miejsca tego rozpościera się piękna panorama na szczyty Beskidu Żywieckiego, w tym dominujący w pejzażu (na dole po prawej) szczyt Parszywki Wieliej.

Podążamy więc prosto, za wchodzącą w las drogą. Trakt opadając, po kilku minutach, prowadząc lasem, zacznie odbijać w prawo, w miejscu, gdzie trakt zacznie opadać w prawo, znajdziemy się najbliżej kulminacji szczytu Kłokocza 752 m n.p.m., niedługo potem droga złagodnieje, doprowadzając na śródleśne siodło i jak się pewnie domyślacie do kolejnego skrzyżowania. Z miejsca tego w prawo odbija leśna droga sprowadzająca do Rycerki Górnej. My zgodnie z założoną wcześniej marszrutą podążamy prosto, by po chwili rozpocząć krótkie, acz intensywne, podejście pod kulminację Sobańskiego Gronia 759 m n.p.m. Szczyt ten był dla mnie miłym zaskoczeniem i prezentem na bliski już koniec odcinka górskiego. Jest otwarty w na stronę Rycerki, pozwalając podziwiać malownicze panoramy na szczyty Beskidu Żywieckiego. Spoglądając od lewej, zobaczymy znany nam już, masyw Parszywki Wielkiej, nieco głębiej po prawej szczyty Worka Raczańskiego.

Nacieszywszy oczy pięknem górskich szczytów, opuszczamy masyw, wchodząc za traktem opadającym w dół w las. Niedługo potem las po prawej się przerzedzi, aż dotrzemy do następnego rozwidlenia (tak, tak, sporo ich…) już w tym miejscu można zakręcić w lewo, schodząc do górnej Soli, sam zachęcam do podążanie wciąż prosto za leśnym traktem, który wkrótce ponownie wprowadzi nas do lasu, intensywnie opadając w dół. Po kilku minutach schodzenia dotrzemy do jego krawędzi. Podążając prosto, dotrzemy do miejsca, gdzie droga zakręci w lewo, prowadząc krawędzią pól ornych. W dole, po lewej zobaczymy bliskie już zabudowania wsi Sól.

Podejście pod kulminację Sobańskiego Gronia 759 m n.p.m. Szczyt ten był dla mnie miłym zaskoczeniem i prezentem na bliski już koniec odcinka górskiego. Jest otwarty w na stronę Rycerki, pozwalając podziwiać malownicze panoramy na szczyty Beskidu Żywieckiego. Spoglądając od lewej, zobaczymy znany nam już, masyw Parszywki Wielkiej, nieco głębiej po prawej szczyty Worka Raczańskiego…

Chwilkę potem dotrzemy do krawędzi asfaltu, w miejscu tym kończy się górski odcinek naszej wycieczki. Wkraczamy na asfalt, zakręcając w lewo, w dół, podążając wzdłuż szosy w kierunku centrum wsi Sól. Po kilku minutach marszu, po stronie lewej, miniemy tężnie solankowe „Solankowa Kraina Kopalnia Wody Leczniczej”, chwilę potem dotrzemy do skrzyżowania i głównej szosy prowadzącej przez wieś. Na skrzyżowaniu zakręcamy w prawo, mijając wkrótce sklep ogólnospożywczy. Przed nami ostatni, blisko dwu kilometrowy odcinek trasy, prowadzący asfaltem przez wieś do dworca kolejowego w Soli. Niedługo potem miniemy po lewej zabytkową, drewnianą dzwonnicę loretańską (inaczej nazywaną burzówką), wybudowaną w 1837 roku. Po drodze miniemy również kilka zabytkowych, drewnianych chałup, często opuszczonych i popadających w ruinę oraz Kościół Najświętszego Serca Jezusa. Przebywszy około 1,8 kilometra, dotrzemy do przejazdu kolejowego. Chwilę potem przekroczywszy most drogowy nad rzeką Czerna, dotrzemy do szosy (prowadzącej z Żywca do Zwardonia – tzw. stara droga), tam zakręcamy w lewo, by po przejściu kilkudziesięciu metrów dotrzeć do drogi dojazdowej do dworca kolejowego, gdzie kończy się nasza kolejna wyprawa.

Mijając Sobański Groń, schodzimy za traktem opadającym w dół w las. Chwilę potem dotrzemy do kolejnej, już ostatniej tak dużej i malowniczej, hali grzbietowej. Tuż za nią odbijamy w lewo w dół, obierając kierunek na wieś Sól, której zabudowania wkrótce zobaczmy w dole. Trakt intensywnie opadając w dół po kilku minutach wyprowadzi nas na krawędź lasu. Podążając prosto, dotrzemy do miejsca, gdzie droga zakręci w lewo, prowadząc krawędzią pól ornych. W dole, po lewej zobaczymy bliskie już zabudowania wsi Sól. My idziemy jeszcze przez chwilkę krawędzią lasu by wkrótce dotrzeć do krawędzi szosy, tam zakręcamy w lewo, kończąc górski odcinek wędrówki, schodząc asfaltem do wsi Sól. Po kilku minutach marszu, po stronie lewej, miniemy tężnie solankowe „Solankowa Kraina Kopalnia Wody Leczniczej”

.

Dostępność trasy / ostrzeżenia:

Malownicza trasa, z licznymi, rozległymi polanami i halami, oferującymi widoki na szczyty Beskidu Śląskiego, Żywieckiego i Śląsko-Morawskiego. Prowadząca w pierwszej części wzdłuż granicy państwowej, na kierunku Zwardoń – Beskid Wrzeszczowski. Marszruta ma charakter hybrydowy, prowadząc zarówno ścieżkami znakowanymi, jak i poza nimi. Z tego względu wymaga podstawowych umiejętności poruszania się w terenie bez wytyczonych szlaków, wskazane jest również posiadanie smartfona z aktywnym GPS-em i aplikacji z mapami umożliwiającymi nawigowanie w takim terenie.

…chwilę potem dotrzemy do skrzyżowania i głównej szosy prowadzącej przez wieś. Na skrzyżowaniu zakręcamy w prawo, mijając wkrótce sklep ogólnospożywczy. Przed nami ostatni, blisko dwukilometrowy odcinek trasy, prowadzący asfaltem przez wieś do dworca kolejowego w Soli. Wędrując miniemy kilka starych góralskich chałup, obecnie często opuszczonych, po kilkunastu minutach miniemy po lewej zabytkową, drewnianą dzwonnicę loretańską (inaczej nazywaną burzówką), wybudowaną w 1837 roku.

Szlak dostępny przez cały rok i w każdych warunkach pogodowych, z zastrzeżeniem dotyczącym okresu zalegania pokrywy śnieżnej. Należy wówczas liczyć się, z tym że odcinki poza znakowanymi trasami, szczególnie ze Skalanki do rozwidlenia przed Przełęczą Graniczne, nie będzie wcale, lub tylko miernie przetarty. Wskazane jest wówczas zrezygnowanie z przejścia tego odcinka w proponowany sposób, trzymając się przez cały ten odcinek szlaku czerwonego. W przypadku zamglenia trzeba również pamiętać, że na hali szczytowej w masywie Beskidu Wrzeszczowskiego (przejście poza szlakiem w kierunku Oźnej) brak tyczek ułatwiających nawigację. Jeśli nie posiadamy umiejętności i doświadczenia w poruszaniu się w takim terenie i warunkach, szczególnie poza znakowanymi szlakami, warto zrezygnować z dalszego marszu. Trasa piękna i warta odwiedzenia, umożliwiająca również odwiedzenie dwóch prywatnych schronisk, ze względu jednak na ich charakter, warto zawsze sprawdzić, czy w danym dniu obiekty będą czynne.

.

Informacje dodatkowe:

Autor dołożył wszelkich starań, aby przedstawiony opis był możliwie szczegółowy i poprawny, nie ponosi jednak odpowiedzialności za błędy nawigacyjne osób, które zdecydują się na pokonanie rzeczowej trasy. Autor nie ponosi również odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikające ze złego przygotowania do przebycia rzeczowej trasy, złych warunków pogodowych oraz zmian w przebiegu szlaków i ścieżek, w tym ich dostępności, jak i ewentualnych szkód powstałych podczas ich pokonywania.

.

MAPY POGLĄDOWE OPISANEJ TRASY:

Zwardoń – Skalanka – Przełęcz Graniczne – Beskid Wrzeszczowski – Oźna – Kłokocz – Sobański Groń – Sól

.

Przydatne linki:

.

Ważne telefony / e-mail:

  • międzynarodowy numer ratunkowy – 112
  • GOPR numer alarmowy – 985 lub 601 100 300

.

Wykorzystane źródła:

.

POBIERZ OPIS (PDF)

opis szlaku: Zwardoń – Skalanka – Przełęcz Graniczne – Beskid Wrzeszczowski – Oźna – Kłokocz – Sobański Groń – Sól / strona 3/3

publikacja: 26.04.2026 / opracowanie i zdjęcia – Sebastian Nikiel

Informacja: autor dołożył wszelkich starań aby przedstawiony opis był możliwie szczegółowy i poprawny, nie ponosi jednak odpowiedzialności za błędy nawigacyjne osób które zdecydują się na pokonanie rzeczowej trasy. Autor nie ponosi również odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikające ze złego przygotowania do przebycia rzeczowej trasy, złych warunków pogodowych, oraz zmian w przebiegu ścieżek i szlaków czy ich dostępności, jak i ewentualnych szkód powstałych podczas jej pokonywania. Decyzja o przejściu opisanej trasy jest decyzją indywidualną, która powinna być oparta o analizę własnych umiejętności i kondycji fizycznej.

Informacje prawne: cytaty i informacje o opisywanych obiektach, lub miejscach, wykorzystano w opracowaniu zgodnie z art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jako ograniczenie majątkowych praw autorskich na rzecz dozwolonego użytku, zgodnie z nowelizacją rzeczowej ustawy z 2015 roku, wyłącznie w celu prezentacji i szerszego omówienia poruszanych wątków, pozostających w związku z jego głównym tematem.

Prawa autorskie – można wykorzystywać nieodpłatnie wyłącznie w zastosowaniach niekomercyjnych, oraz z uznaniem i zachowaniem autorstwa, zgodnie z licencją Creative Common 3.0 – www.creativecommons.org / Copyright – can be obtained in a non-commercial manner and with the recognition and behavior made, in accordance with the license under the Creative Common 3.0 license – www.creativecommons.org

.

Strony: 1 2 3