poezja 2026 / strona 2/2 aktualizacja: 10.04.2026
.
Bubie – niezwykłemu wojownikowi o wielkim sercu,
za jego wytrwałość, miłość i obecność w naszym życiu…
14.02.2010 – 02.04.2026r
.
.
Zmartwychwstała wiosna
odrodzona z szarości
wypełnia kolorem
młodego życia świat
.
Zakwitły malwy
zielenią się traw kobierce
wśród nich białe przebiśniegi
fioletowe krokusy i żółte mniszki
.
Przekwitły już na wierzbach bazie
na wiśni w ogrodzie i na tej starej jabłoni
pęcznieją pąki wespół z zielonymi liśćmi
.
Jakże piękny to czas…
Świat na nowo rozkwita
.
U mnie jednak
w sercu wciąż zima
gdzieś obok płynie czas
.
* * *
.
Noc
spoglądam na twe łóżeczko
ono tak przeraźliwie puste
jak moje pęknięte serce
z którego uszło życie
.
Ponad piętnaście lat temu
– to było jak wczoraj –
wybrałeś mnie na swego przyjaciela
.
Dziś na moich rękach zasnąłeś
na zawsze opuszczając nasze życie
.
Twoje łóżeczko tak puste
obok wszystkie maskotki
– kupowałem ci nową każdego roku –
dziś niemym są świadkiem
minionego czasu i życia,
które dobiegło kresu
.
Świadkiem wszystkich
tych chwil wspaniałych
ileż to miejsc razem odkryliśmy
ileż przygód przeżyliśmy
beskidzkich szczytów zdobyliśmy
.
Gdy upadałem pod choroby ciężarem
gdy ból przeszywał moje serce
gdy pomstując płakałem
ty byłeś zawsze obok
przychodziłeś po cichu
wtulałeś się i wydobywałeś z mroku
.
Uczyniłeś więcej
niż wszyscy razem lekarze
nauczyłeś mnie na nowo wierzyć
dodawałeś sił i motywowałeś by walczyć…
.
Dziś już cię nie ma…
została tylko
krwawiącą rana w sercu,
a w duszy pustka
.
Za oknem zakwitły malwy
zielenią się traw kobierce
wśród nich białe przebiśniegi
fioletowe krokusy i żółte mniszki
.
Ja jednak utknąłem w szarości
czas płynie gdzieś obok
trwam wśród wspomnień
gdy byliśmy wciąż razem
.
Dziękuję ci przyjacielu
za te wszystkie lata
za twą obecność na dobre i złe
za twą siłę, radość i wierność
za miłość czystą i bezinteresowną
którą czyniłeś piękniejszym świat
.
Pamiętaj tylko proszę
że gdy i mój nadejdzie czas
tej ostatniej podróży
znajdź mnie proszę
po drugiej stronie czasu
byśmy znów razem
na miłosiernym boga łonie
mogli wiecznie trwać.
.
.
.
ded. Bubusiowi
sebastian nikiel
.
.
.
Czas mija tak szybko
tak, wiem, to normalne
sam przecież nie wiem
ile go jeszcze mam
ale jeśli mógłbym
ofiarowałbym go tobie
mój wierny Przyjacielu
.
Byś mógł zostać dłużej
zanim wyruszysz
przez tęczowy most
w drogę ku wieczności
.
Zaczekaj proszę tu
wyruszymy razem
a jeśli nie możesz, to tam
po drugiej stronie czasu
.
Znów młody i silny
radosny jak wtedy
gdy zamieszkałeś
w naszym życiu
.
Pobiegniesz przez łąki
ubrudzisz się w błocie
będziesz walczył z maskotką
trącając mokrym noskiem
dopominał o smakołyk
.
Znów będziemy wędrować
przez beskidzkie polany i lasy
zdobywając szczyty nieznane
.
Tylko zaczekaj
na mnie proszę
tu lub tam…
.
.
ded. Bubusiowi
sebastian nikiel
.
autor: Sebastian Nikiel
poezja 2026 / strona 2/2 aktualizacja: 11.04.2026
Prawa autorskie – utwory można wykorzystywać nieodpłatnie wyłącznie w zastosowaniach niekomercyjnych, oraz z uznaniem i zachowaniem autorstwa, zgodnie z licencją Creative Common 3.0 – www.creativecommons.org / Copyright – can be obtained in a non-commercial manner and with the recognition and behavior made, in accordance with the license under the Creative Common 3.0 license – www.creativecommons.org