strona 1/3

Trasa:

Karpacz, kasa Karkonoskiego Parku Narodowego, powyżej Świątyni Wang – Rówienka 957 m n.p.m. – Wapniak 1039 m n.p.m. – Pod Polaną w Karkonoszach 1054 m n.p.m. – Kozi Mostek* 1082 m n.p.m. – Schronisko PTTK Samotnia 1195 m n.p.m. – Schronisko Strzecha Akademicka 1266 m n.p.m. – Spalona Strażnica 1430 m n.p.m. – Przełęcz pod Śnieżką 1385 m n.p.m. – Schronisko Dom Śląski 1395 m n.p.m. – Śnieżka 1603 m n.p.m. – Schronisko Dom Śląski 1395 m n.p.m. – Przełęcz pod Śnieżką 1385 m n.p.m. – Kopa 1342 m n.p.m. – górna stacja kolei linowej „Zbyszek” – Karpacz Biały Jar (zjazd kolejką) 

szlaki:

kraj: Polska

pasmo:

• Sudety

czasy przejść:

• Karpacz, kasa Karkonoskiego Parku Narodowego, powyżej Świątyni Wang – Rówienka – Wapniak – Pod Polaną w Karkonoszach – Kozi Mostek* – Schronisko PTTK Samotnia: 1 godzina 35 minut / szlak:
• Schronisko PTTK Samotnia – Schronisko Strzecha Akademicka – Spalona Strażnica: 1 godzina / szlak: 
• Spalona Strażnica – Przełęcz pod Śnieżką – Schronisko Dom Śląski: 30 minut / szlak:
• Dom Śląski – Śnieżka**: 45 minut / szlak: 
• Śnieżka – Schronisko Dom Śląski – Przełęcz pod Śnieżką (rozstaje szlaków): 20 minut / szlak: lub 25 minut / szlak: / (latem)
• Przełęcz pod Śnieżką (rozstaje szlaków) – Kopa / górna stacja kolejki kanapowej Zbyszek: 20 minut / szlak:

łączny czas przejścia trasy:

• ~ 4 godzin 30 minut 

dystanse:

• Karpacz, kasa Karkonoskiego Parku Narodowego, powyżej Świątyni Wang – Rówienka – Wapniak – Pod Polaną w Karkonoszach – Kozi Mostek* – Schronisko PTTK Samotnia: 4,3 km (lub ~4 km zimą)
• Schronisko PTTK Samotnia – Schronisko Strzecha Akademicka – Spalona Strażnica: 2,1 km
• Spalona Strażnica – Przełęcz pod Śnieżką – Schronisko Dom Śląski: 1,7 km
• Dom Śląski – Śnieżka: 1,1 km (szlak czerwony, zakosami)
• Śnieżka – Schronisko Dom Śląski – Przełęcz pod Śnieżką (rozstaje szlaków)**: 1,4 km (zimą / szlak czerwony) i 1,8 km latem Droga Jubileuszowa, szlakiem czerwonym, potem niebieskim
• Przełęcz pod Śnieżką (rozstaje szlaków) – Kopa / górna stacja kolejki kanapowej Zbyszek: 0,8 km

.

• łączny dystans: 11,1 km (zimą) lub 11,8 km (latem)

.

• Suma podejść:805 m zimą lub 808 m latem
• Suma zejść:320 m zimą lub 324 m latem
• Punktów według regulaminu GOT PTTK:18 zimą lub 19 latem
  

.

• Najwyższy punkt:
  • Śnieżka 1603 m n.p.m.

.

start:

• Karpacz / Świątynia Wang

meta:

• Karpacz Biały Jar

.

uwagi:

dane na podstawie www.mapa-turystyczna.pl

* trasa zawiera odcinki zamykane zimą, dotyczy to szczególnie odcinku niebieskiego szlaku od Koziego Mostku do Schroniska PTTK Samotnia
** w okresie letnim, przy dużym nasileniu ruchu, wprowadzany jest ruch jednokierunkowy na szczyt Śnieżki, spod Śląskiego Domu niebieskim szlakiem „Drogą Jubileuszową” z zejściem szlakiem czerwonym

.

Ruszamy na szlak…

Trasę rozpoczynamy od dotarcia w rejon kościoła Górskiego Naszego Zbawiciela w Karpaczu, powszechnie nazywanego Świątynią Wang. Obok świątyni, pnąc się ostro w górę, prowadzi brukowany trakt, to nią podąża nasz niebieski szlak. Podążając w górę, po kilku chwilach, mijając świątynię Wang, dotrzemy do kas Karkonoskiego Parku Narodowego. Po dokonaniu formalności tudzież zakupu biletów wstępu, ruszamy w górę. Przed nami około 4,5 km marszu w górę, prowadzącego w dużej części świerkowym lasem. Do zdobycia mamy 325 metrów wysokości.

Po drodze miniemy kilka polan i węzłów szlaków. Od pierwszego z nich oddziela nas dystans tylko 600 metrów i 75 metrów deniwelacji, będzie to węzeł szlaków Rówienka o wysokości 957 m n.p.m., z miejsca tego w prawo odbija czarny szlak w kierunku Borowic. My oczywiście podążamy nadal w górę, za niebieskim i towarzyszącym nam żółtym szlakiem. Trakt, którym podążamy to droga dojazdowa do schronisk PTTK Samotnia naszego pierwszego celu oraz Akademicka Strzecha, które odwiedzimy jako drugie. Trakt ten ma też swoją formalną nazwę „Na Śnieżkę”.

Takie wspaniałe miejsca czekają na nas na opisanym szlaku, jako pierwsze odwiedzimy, widoczne po lewej Schronisko PTTK Samotnia nad Małym Stawem, po prawej widok z Równi na szczyt Śnieżki o zachodzie słońca.

Ruszając w dalszą drogę, po około 200 metrach dotrzemy do kolejnego rozwidlenia. Tu opuszcza nas szlak żółty, odbijając w prawo, tu również pora na kolejną uwagę. Szlak żółty opuszczając główny trakt, ścina cały jego zakręt, by następnie połączyć się ponownie ze szlakiem niebieskim. Oznacza to, że możemy wybrać zarówno szlak żółty, jak i podążać nadal niebieskim. Oba mają podobną długość, dzieli je tylko siedem metrów wysokości. Wyjątek stanowi okres zimowy, w czasie zalegania dużej ilości śniegu, korzystniej jest wybrać kontynuowania wędrówki szlakiem niebieskim.

Trasę rozpoczynamy od dotarcia w rejon kościoła Górskiego Naszego Zbawiciela w Karpaczu, powszechnie nazywanego Świątynią Wang. Obok świątyni, pnąc się ostro w górę, prowadzi brukowany trakt, to nią podąża nasz niebieski szlak… / foto: Wikipedia, od lewej: Micha L. Rieser, Andrzej19

Bez względu na to, którym szlakiem podążaliśmy, po kilku minutach oba szlaki połączą się ponownie na rozstajach o nazwie Wapniak na wysokości 1039 m n.p.m., podążając dalej brukowanym traktem w górę, kontynuujemy mozolne podejście. Już jednak po kolejnych 300 metrach dotrzemy do następnego węzła szlaków Pod Polaną w Karkonoszach 1054 m n.p.m., tu z kolei w lewo odbija szlak zielony prowadzący w stronę ulicy Strażackiej przy Rozdrożu Łomnickim, niedaleko anomalii grawitacyjnej w Karpaczu. Warto tu jeszcze dodać że, po prawej, ukryta wśród drzew jest niewielka, ciekawa, formacja skalna.

Wędrując dalej, mijamy mostek nad potokiem. W miejscu tym znajduje się zlewnia kilku potoków, zdarza się, że teren jest podmokły, znajdują się tam liczne stanowiska właściwych dla takich siedlisk roślin. Podążając dalej, po chwili dotrzemy do Polana w Karkonoszach na wysokości 1067 m n.p.m., w miejscu tym znajdują się kolejne kasy biletowe parku, ławy i stoły oraz węzeł szlaków. To tu definitywnie opuszcza nas szlak żółty, odbijając w prawo w kierunku formacji skalnej Słonecznik, mijając po drodze inne podobne, jak Kozi Zamek i Pielgrzymy. Dotarcie do tego miejsca od chwili startu z rejonu Świątyni Wang powinno nam zając około godziny. W miejscu tym zaczyna się również szlak zielony, trawersujący kocioł Wielkiego Stawu, prowadząc na jego szczyt. Uwaga! Szlak ten jest w całości zamknięty w okresie zimowym.

Polana w Karkonoszach 1067 m n.p.m., w miejscu tym znajdują się kolejne kasy biletowe parku, ławy i stoły oraz węzeł szlaków. To tu definitywnie opuszcza nas szlak żółty, odbijając w prawo w kierunku formacji skalnej Słonecznik, mijając po drodze inne podobne, jak Kozi Zamek i Pielgrzymy. My nadal podążamy w górę za niebieskimi znakami. Po prawej widok na Polanę Kotki.

Wyruszając dalej za niebieskimi znakami w górę, już po kilku chwilach dotrzemy do otwartego w kierunku Śnieżki punktu widokowego. Mijając go, kontynuując podejście, ponownie wejdziemy w świerkowy las. Po około kwadransie dotrzemy do rozstai na Kozim Mostku 1082 m n.p.m., tu uwaga! W miejscu tym szlak opuszcza trakt Na Śnieżkę, odbijając w prawo. Odcinek ten jest jednak w całości aż do schroniska PTTK Samotnia, zamykany w okresie zagrożenia lawinowego. Nie należy więc próbować podążać nim w okresie zalegania pokrywy śnieżnej. Wówczas podążamy nadal za głównym traktem, odbijając w prawo w górę. Po przejściu około 500 metrów, w prawo w dół odbija ścieżka prowadząca do budynku Domku Myśliwskiego Karkonoskiego Parku Narodowego oraz mostku na Łomnickim potoku. Za nim biegnie wspominany już zamykany w okresie zimowym szlak niebieski. Po zdobyciu kolejnych 38 metrów wysokości, dotarłszy łącznie na wysokość 1183 m n.p.m., trafimy na rozstaje, gdzie nasz „zimowy” szlak w kierunku schroniska PTTK Samotnia odbija w prawo w dół, w lewo prowadzi on bezpośrednio do schroniska PTTK Strzecha Akademicka. Zachęcam jednak by odwiedzić pierwsze z nich, tudzież schronisko PTTK Samotnia, położone malowniczo nad Małym Stawem Łomnickim na wysokości 1266 m n.p.m., do którego dotrzemy już po kilku minutach.

Schronisko PTTK Samotnia nad Małym Stawem.

Jeśli jednak opisywany szlak przemierzamy w okresie od wiosny do jesieni, możemy podążać za mapowym przebiegiem szlaku niebieskiego. W takim przypadku przy Kozim Mostku 1082 m n.p.m. odbijamy w prawo, wchodząc w las. Czeka nas tez kilkanaście minut wędrówki wśród wysokich świerków, trawersując zbocza kotła Wielkiego Stawu. Początkowo szlak będzie wiódł blisko koryta potoku Łomnickiego, by na chwilę go potem opuścić i znów do niego zbliżyć. Tam też natrafimy na tablicę pamiątkową informująca o ujęciu wody w Karkonoskim Parku Narodowym. Chwilę potem, wciąż idąc w górę lasem, dotrzemy do rozstai. Tu w prawo odbija ścieżka sprowadzająca do mostku na potoku Łomnickim, za nim widoczny będzie opisany wcześniej budynek Domku Myśliwskiego. My oczywiście podążamy wciąż w górę, krawędzią koryta potoku za niebieskimi znakami. Chwilkę potem szlak opuści wreszcie las, wyprowadzając nas na otwartą przestrzeń, otwierając przed nami piękną panoramę na kocioł polodowcowy z Małym stawem na wprost i nieco w tyle po prawej Wielkim Stawem. Niedługo potem w dole dostrzeżemy budynek schroniska PTTK Samotnia.

Bez względu na to, którym wariantem szlaku będziemy podążać do schroniska PTTK Samotnia, czasy przejścia, jak i suma podejść wyglądają bardzo podobnie, odpowiednio:

• szlak w wersji zimowej: czas przejścia ~ 1,31 godziny / dystans 4,1 km / suma podejść 320 m
• szlak w wersji letniej (mapowy przebieg): czas przejścia ~ 1,33 godziny / dystans 4,2 km / suma podejść 328 m

Z historii Schroniska PTTK Samotnia

Jest jednym z najstarszych schronisk w Polsce. Są dane świadczące o tym, że już w drugiej połowie XVII wieku człowiek docierał w rejon Małego Stawu. Pierwsze wzmianki o domku nad Małym Stawem pochodzą z 1670 roku.

Ścieżka z okolic dzisiejszego Karpacza prowadziła przez Złotówkę do stojącej nad stawem budy. Mieszkał w niej strażnik pilnujący hodowanych w akwenie pstrągów. Nieco później, bo pod koniec XVII wieku, zaczęto używać innego szlaku, prowadzącego od dzisiejszego kościółka Wang, przez Rzepiórową Kręgielnię, Polanę, Kozi Mostek. Po dziś dzień chodzą turyści tym oznakowanym na niebiesko szlakiem.

Schronisko PTTK Samotnia nad Małym Stawem – jest jednym z najstarszych schronisk w Polsce. Są dane świadczące o tym, że już w drugiej połowie XVII wieku człowiek docierał w rejon Małego Stawu. Pierwsze wzmianki o domku nad Małym Stawem pochodzą z 1670 roku. Pomimo że opisana trasa teoretycznie umożliwia nam ominięcie tego schroniska, z całą pewnością warto go odwiedzić, jego piękne położenie oraz klimatyczne wnętrza są świetnym miejscem do odpoczynku i posilenia się przed dalszą wędrówką…

Przypuszcza się, że pierwsi właściciele budy nad stawem wywodzili się z rodziny Schuderów. Utrzymując się z hodowli kóz, pilnowali stawu spełniając tym wolę ówczesnych właścicieli tych ziem – rodziny Schaffgotschów. Za pierwszą rozbudowę Samotni około 1866 roku zabrał się Karol Häring. Z tego i późniejszego okresu pochodzą sprzeczne informacje na temat lokalizacji obecnej Samotni, niemniej dzisiejsza sala bufetowa ma już ponad 100 lat. Na skutek postępującego zubożenia Häring w 1891 roku sprzedał swoją chatę Henrykowi Richterowi, radcy handlowemu z Miłkowa za 4000 talarów (wraz ze sporym stadem bydła). Nowy właściciel kontynuował rozbudowę.

Z tego okresu pochodzi symbol Samotni – wieżyczka i odlany w Jeleniej Górze dzwon-sygnaturka z datą 1861 r. Po 1900 roku przez kilkanaście lat schronisko dzierżawił Józef Bönsch, po czym Richter sprzedał je Franciszkowi Krausowi, który obiekt ten dalej modernizował. Od Małego Stawu (Kleiner Teich) obiekt nosił nazwę Teichbaude. Od 1 maja 1927 schronisko prowadził znany sportowiec Paul Haase z żoną Gretą; w tym okresie stało się ono centrum m.in. sportów zimowych. Ostatnim niemieckim właścicielem do końca II wojny światowej był Franz Hövel. Po wojnie przez schronisko przewinęło się kilkunastu zarządców (m.in. Stanisław Staroń, Zbigniew Pawłowski, Cezary Marcinkowski).

Od 13 czerwca 1966 roku Samotnią kierował Waldemar Siemaszko wraz z żoną Sylwią. 10 lutego 1994 roku w czasie zjeżdżania do Karpacza, na niezabezpieczonym i zalodzonym zakręcie przy świątyni Wang, samochód terenowy spadł z kilkumetrowej skarpy. Jedyną ofiarą wypadku był Waldemar Siemaszko. Od tego dnia Samotnią kierowała Sylwia Siemaszko. W wyniku konkursu 15 maja 2024 roku Samotnia przeszła pod opiekę Andrzeja Postupalskiego oraz Andrzeja Szatkowskiego – prawdziwych pasjonatów gór, którzy chcą kontynuować dzieło poprzedników, tworząc otwartą przestrzeń dla wszystkich przybywających do Samotni gości. Tak rozpoczął się nowy rozdział historii tego niezwykłego, o bogatej historii, schroniska.

(na postawie: Wikipedii / strony domowej Schroniska PTTK Samotnia – www.schroniskosamotnia.com)

Kuchnia schroniska Samotnia oferuje mnóstwo smacznych dań i deserów, tu po lewej szarlotka, warto też dodać że obiekt przyjmuje na noclegi turystów z czworonożnymi przyjaciółmi, z czego sami mieliśmy okazję skorzystać, po prawej moja Żona z naszym małym dzielnym Bubą, na tle schroniska PTTK Samotnia.

.

---

opis szlaku: Świątynia Wang – Schronisko PTTK Samotnia – Schronisko Strzecha Akademicka – Spalona Strażnica – Schronisko Dom Śląski – Śnieżka – Kopa – Karpacz / strona 1/3

publikacja: 10.02.2025 / opracowanie i zdjęcia (za wyjątkiem zdjęć Świątyni Wang autorstwa: Micha L. Rieser / Andrzej19 ) – Sebastian Nikiel

Informacja: autor dołożył wszelkich starań aby przedstawiony opis był możliwie szczegółowy i poprawny, nie ponosi jednak odpowiedzialności za błędy nawigacyjne osób które zdecydują się na pokonanie rzeczowej trasy. Autor nie ponosi również odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikające ze złego przygotowania do przebycia rzeczowej trasy, złych warunków pogodowych, oraz zmian w przebiegu ścieżek i szlaków czy ich dostępności, jak i ewentualnych szkód powstałych podczas jej pokonywania. Decyzja o przejściu opisanej trasy jest decyzją indywidualną, która powinna być oparta o analizę własnych umiejętności i kondycji fizycznej.

Informacje prawne: cytaty i informacje o opisywanych obiektach, lub miejscach, wykorzystano w opracowaniu zgodnie z art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jako ograniczenie majątkowych praw autorskich na rzecz dozwolonego użytku, zgodnie z nowelizacją rzeczowej ustawy z 2015 roku, wyłącznie w celu prezentacji i szerszego omówienia poruszanych wątków, pozostających w związku z jego głównym tematem.

Prawa autorskie – można wykorzystywać nieodpłatnie wyłącznie w zastosowaniach niekomercyjnych, oraz z uznaniem i zachowaniem autorstwa, zgodnie z licencją Creative Common 3.0 – www.creativecommons.org / Copyright – can be obtained in a non-commercial manner and with the recognition and behavior made, in accordance with the license under the Creative Common 3.0 license – www.creativecommons.org

---