strona 3/3
My podążamy za żółtymi znakami, kierując się w dół. Przed nami ostatni, około 10-minutowy odcinek, po którego pokonaniu dotrzemy do szczytu Groń 726 m n.p.m.. Chwilę po minięciu szczytu, ścieżka zacznie opadać, wyprowadzając na krawędź rozległej hali, otwartej na prawo. Roztacza się stamtąd piękna, rozległa panorama. Na pierwszym planie dostrzeżemy dominujący w pejzażu bezimienny masyw, opadający do Przyłęków, łączy się on ramieniem z pasmem Jastrzębicy – naszym kolejnym celem. Za nim zobaczymy fragment Pawlickiego i Wójtowskiego Wierchu. Horyzont wypełnia linia szczytów Beskidu Śląskiego, z charakterystycznym masywem najwyższego szczytu pasma – Skrzycznego. Nieco niżej i po prawej, dostrzeżemy na nieodległym szczycie maszt antenowy, będzie to właśnie szczyt Grojca – miejsce, z którego wypatrzyłem, o czym pisałem we wstępie, tę piękną trasę.
Tuż po minięciu szczytu Gronia 726 m n.p.m. zobaczmy rozległą otwartą na prawo halę. Roztacza się stamtąd piękna, rozległa panorama. Na pierwszym planie dostrzeżemy dominujący w pejzażu bezimienny masyw, opadający do Przyłęków, łączy się on ramieniem z pasmem Jastrzębicy – naszym kolejnym celem. Za nim zobaczymy fragment Pawlickiego i Wójtowskiego Wierchu. Horyzont wypełnia linia szczytów Beskidu Śląskiego, z charakterystycznym masywem najwyższego szczytu pasma – Skrzycznego (na dole po prawej).
Podążając dalej, ścieżka przeprowadzi nas przez niewielki las, cały czas trzymając się krawędzi hali po prawej. Po pokonaniu podejścia, łagodniejąc na chwilę, zakręci w prawo, przeprowadzając przez las, na podłużną polanę. Podążając nią, w górze dostrzeżemy stację nieczynnego wyciągu narciarskiego. Po kilku minutach, pokonawszy ostatnie podejście, staniemy na szczycie Jastrzębicy 758 m n.p.m. Na polanie szczytowej znajdują się zabudowania i resztki instalacji wspomnianego dawnego wyciągu. Panorama ze szczytu zachwyca, obejmuje dużą część kotliny Żywieckiej, miasto Żywiec, Jezioro Żywieckie, za nim szczyty Beskidu Małego, dalej Pasmo Pewelskie (Czeretniki), fragmenty Beskidu Żywieckiego, po lewej znany nam już widok na Skrzyczne, Malinowską Skałę i inne szczyty Beskidy Śląskiego. W dole, spoglądając wzdłuż lin wyciągu, dostrzeżemy zabudowania górnego Przyłękowa. Tu pewna ciekawostka. Jeśli zaszłaby taka konieczność, podążając ścieżką wzdłuż wyciągu, po około 15 minutach dotrzemy do krawędzi szosy, która po kolejnych kilku minutach doprowadzi do pętli, skąd odjeżdżają autobusy komunikacji miejskiej do Żywca.
Jastrzębica 758 m n.p.m. – na szczycie znajdują się resztki infrastruktury po wyciągu narciarskim. Roztacza się z niego obszerna, piękna panorama, obejmując dużą część kotliny Żywieckiej, miasto Żywiec, Jezioro Żywieckie, za nim szczyty Beskidu Małego, dalej Pasmo Pewelskie (Czeretniki), fragmenty Beskidu Żywieckiego, po lewej znany nam już widok na Skrzyczne, Malinowską Skałę i inne szczyty Beskidy Śląskiego. W dole, spoglądając wzdłuż lin wyciągu, dostrzeżemy zabudowania górnego Przyłękowa. Spoglądając natomiast w stronę przeciwną zobaczymy masyw Babiej Góry.
Nacieszywszy oczy pięknymi widokami, ruszamy w dół za żółtymi znakami, kierując się szerokim traktem na zachód, mając przed sobą szczyty Beskidu Śląskiego. Trakt szybko zacznie opadać, po przejściu około pół kilometra, dotrzemy do rozwidlenia szlaków. W miejscu tym kończy się nasz żółty szlak, a my włączamy się w szlak niebieski. Tu uwaga! Podążamy w dół, za zakręcającą w prawo ścieżką, w stronę bowiem przeciwną szlak niebieski prowadzi w kierunku Romanki przez Sopotnię Małą.
Niedługo potem dotrzemy do rozległej polany, biegnącej w poprzek szlaku, otwierającej się na obie jego strony. Po lewej można z niej podziwiać piękne malownicze widoki, w kierunku Beskidu Żywieckiego ze szczytami Juszczynki, Magurki i Kiczory, natomiast głębiej na dominujący tu wielkością masyw Romanki. Po prawej polana otwiera się klinem na zboczach Pawlackiego Wierchu. Prowadzi przez nią ścieżka opadająca w dół, w kierunku górnego Przyłękowa.
Przed nami kilkunastominutowy odcinek prowadzący głównie lasem, w dużej części w górę. Do zdobycia mamy około 71 metrów deniwelacji. Po przejściu około 800 metrów, od chwili opuszczenia malowniczej hali, dotrzemy do kolejnego rozwidlenia szlaków. Tu opuszcza nas, towarzyszący nam przez ostatnie 20 minut, szlak czerwony, który odbija w lewo, w kierunku Juszczyny. Po pokonaniu całego podejścia dotrzemy do kulminacji w pełni zalesionego szczytu Pawlackiego Wierchu 734 m n.p.m., jako ciekawostkę dodam tu, że prawdziwy wierzchołek znajduję się nieco po lewej od szlaku, w lesie.
Za szczytem szlak ponownie zacznie opadać, przez cały czas prowadząc lasem. Po kilkunastu minutach dotrzemy do miejsca, gdzie nasz trakt się rozwidla. Jedna odnoga będzie opadać w prawo w dół, druga ukośnie odbije w lewo w górę. Pomimo że intuicja może nam podpowiadać, że właściwym jest kierunek w dół, w rzeczywistości nasz niebieski szlak odbija właśnie w górę, w lewo. W miejscu tym brak właściwego oznakowania, znak pojawia się dopiero kilkanaście metrów za rozwidleniem, na słabo eksponowanym drzewie.
Przed nami ostatni odcinek górski, liczący sobie około 2,6 km, którego pokonanie powinno nam zająć około 45 minut. Trakt sprowadzi nas głównie lasem, wzdłuż ramienia Wójtowskiego Wierchu, do pierwszych zabudowań gminy Trzebinia przy ulicy Kolistej. Dotrwawszy do wąskiej drogi dojazdowej, podążamy za nią, mijając kolejne zabudowania. Niedługo potem dotrzemy do krzyżówki, gdzie odbijamy w prawo, schodząc jeszcze głębiej w dół, by zacząć krótkie, ale intensywne podejście, po którego pokonaniu dotrzemy do głównej szosy, prowadzącej do Trzebini, będzie to ulica Beskidzka.
Tu zakręcamy w prawo, w dół, poruszając się krawędzią drogi. Po drugiej stronie szosy, na słupie energetycznym zobaczymy drogowskaz naszego niebieskiego szlaku, informujący, że do rynku w Żywcu pozostało już tylko 45 minut. My oczywiście nie będziemy szli aż do samego rynku. Po przejściu około 180 metrów miniemy skrzyżowanie z ulicą Karmelitańską, tuż za nim po prawej dostrzeżemy minimarket Żabka oraz przystanek (Bar, Trzebinia) komunikacji miejskiej. Odjeżdżają stąd autobusy linii numer 2, do centrum Żywca (Żywiec Pętla MZK). Autobusy w dni robocze kursują aż do godziny 22:45, w dni wolne do 20, jest to więc kolejne alternatywne miejsce, w którym można zakończyć nasz wypad, wracając do Żywca autobusem.
Po lewej, gdy opuścimy las, szlak wyprowadzi nas tuż przy pierwszych zabudowaniach gminy Trzebinia przy ulicy Kolistej. Wkrótce miniemy drogowskaz wskazujący czas przejścia naszym niebieskim szlakiem w kierunku przeciwnym, my podążamy wśród zabudowań za szosą w górę…
Jeśli jednak zdecydowaliśmy się przebyć dalszą część trasy pieszo, podążamy nadal w dół, wzdłuż ulicy Beskidzkiej, za niebieskimi znakami. Kilka minut później po lewej stronie szosy miniemy „Kapliczkę wśród starych lip”. Po kolejnych 285 metrach od prawej włączy się ulica Łukowa. My wciąż podążamy ulicą Beskidzką, która zakręci w lewo, w dół. Po przejściu niespełna 150 metrów miniemy granicę gminy Trzebinia, wchodząc na teren miasta Żywiec. Po lewej miniemy, zabudowania tartaku (Trakpol Sp. z o.o.) docierając do następnej krzyżówki. W miejscu tym kończy się ulica Beskidzka, a zaczyna ulica Isep, którą teraz będziemy podążać w dół.
Z lewej strony szosy dołączy do naszej ulica Łąkowa. Niedługo potem dotrzemy do kolejnego skrzyżowania, gdzie z naszą ulicą Isep łączą się ulice Pola Lisickich po lewej, Habdasówki po prawej. My podążamy wciąż w dół ulicą Isep. Tuż za skrzyżowaniem mienimy kolejny przystanek MZK Żywiec (przystanek Adamek). Niedługo potem szosa zakręci w lewo, mijając następny z przystanków (Skład, Skład) i znów dochodząc do następnego skrzyżowania.
Tu proponuję opuścić szlak niebieski, przechodząc prosto (szlak zakręca w prawo w kierunku mostu na rzece Koszarawa), wciąż za ulicą Isep – szczegóły zobaczycie na dodanej na końcu opracowania mapie aplikacji Mapa Turystyczna. Szosa, wijąc się minie włączającą się z prawej ulicę Nad Koszarawą, chwilę potem po lewej ulicę Stawy. Po przejściu około 800 metrów od chwili opuszczenia szlaku dotrzemy do następnego przystanku autobusowego „Isep Spółdzielnia”. Tuż za nim na skrzyżowaniu opuszczamy kończącą się tu ulicę Isep, odbijając w dół, w prawo, za ulicą Sporyską. Podążamy za nią w kierunku mostu na rzece Koszarawie przez około 600 metrów. Tuż przed mostem, na krzyżówce, odbijamy w lewo, włączając się w ulicę Grojec.
…po przejściu około 180 metrów miniemy skrzyżowanie z ulicą Karmelitańską, tuż za nim po prawej dostrzeżemy minimarket Żabka oraz przystanek (Bar, Trzebinia) komunikacji miejskiej. Odjeżdżają stąd autobusy linii numer 2, do centrum Żywca (Żywiec Pętla MZK), jest to kolejne alternatywne miejsce, w którym można zakończyć nasz wypad, wracając do Żywca autobusem.
Po przejściu około 90 metrów dotrzemy do rozwidlenia. Tu opuszczamy ulicę Grojec, która odbija w lewo w górę, a my zakręcamy w prawo, w kierunku brzegu rzeki Koszarawa. Przez najbliższe kilkanaście minut będziemy poruszać się wzdłuż jej brzegów, wąską szosą. Po około 10 minutach po lewej miniemy murawę i zabudowania klubu sportowego LKS Łucznik. W górze, za nim, widać już będzie dach amfiteatru letniego pod Grojcem. Tuż za klubem LKS Łucznik, opuszczamy na chwilę szosę, która zakręca w lewo w stronę amfiteatru, my trzymamy się brzegu rzeki, podążając ścieżką. Po przejściu około 100 metrów dotrzemy do placu i chodnika, gdzie natkniemy się na żółty i niebieski szlak prowadzący z Grojca. Podążając za szlakiem niebieskim, moglibyśmy również dotrzeć do dworca kolejowego w Żywcu, szlak robi jednak spore koło, dlatego proponuję skróconą marszrutę, poza znakowanym szlakiem, wzdłuż koryta rzeki Koszarawy, a potem Soły.
W gwoli kronikarskiej ścisłości dodam, że cały odcinek od chwili opuszczenia niebieskiego szlaku, można przejść nieco prościej, podążając ścieżkami wzdłuż brzegu Koszarawy, nie chciałem tu jednak zbytnio komplikować nawigacji osobom nieznających tych terenów. Jeśli jednak byście się zdecydowali właśnie na taki wariant, zasada tu obowiązująca jest banalnie prosta, kierujemy się cały czas w dół, za nurtem rzeki w kierunku amfiteatru pod Grojcem.
Po lewej kładka nad rzeką Sołą, po prawej widok na most kolejowy w punkcie zlewni obu rzek Soły i Koszarawy (foto: arch. autora).
Dobrze, wróćmy właśnie pod ten ostatni. Zakładam, że wybraliście wariant krótszy. Podążamy więc za trotuarem, wzdłuż rzeki Koszarawy. Wkrótce, podążając wśród drzew, po lewej mieniem zbocze masywu, by po około 400 metrach (licząc od chwili opuszczenia placu przed amfiteatrem), dotrzeć do miejsca, gdzie Koszarawa wpływa do Soły. Zakręcamy w lewo, okrążając masyw, dochodząc do kładki pieszej na Sole. Przekraczamy rzekę, odbijając za ścieżką w prawo. Zataczamy półokrąg, mijając rozlewisko, gdzie obie rzeki się łączą, przed sobą mając most drogowy. Po około dwustu metrach przekraczamy niewielki dopływ Soły – Jaziówka oraz tory kolejowe. Po lewej zobaczymy zniszczone zabudowania przemysłowe zakładów Politan. Zachowując ostrożność przekraczamy tory, schodząc w dół, włączając w krótką boczną ulicę Garbarską. Podążamy za nią aż do głównej szosy prowadzącej przez Żywiec, tudzież ulicy Dworcowej. Zakręcamy w lewo podążając za nią aż do dworca kolejowego od którego dzieli nas około 570 metrów. Tu kończy się nasz kolejna malownicza wyprawa.
Po lewej widok z rejonu mostu kolejowego w kierunku miejsca gdzie łączy się rzeka Koszarawa (po lewej) z Sołą (po prawej). Wchodzimy za ścieżką na wał, tu po lewej zobaczymy zniszczone zabudowania przemysłowe zakładów Politan. Zachowując ostrożność przekraczamy tory, schodząc w dół, włączając w krótką boczną ulicę Garbarską… (foto: arch. autora)
Dostępność trasy:
Trasa dostępna przez cały rok, w każdych warunkach pogodowych. Jedynie w okresie zalegania pokrywy śnieżnej szlak może być częściowo lub wcale nieprzetarty, szczególnie na odcinku od Świnnej do Wikarówki oraz z Jastrzębicy do Trzebini. Szlak globalnie dobrze oznakowany, tylko w kilku miejscach wymaga wzmożonej czujności ze względu na brak, lub niewidoczne oznakowanie. Dotyczy to przede wszystkim rejonów zabudowanych.
Szlak piękny, o licznych punktach widokowych, stosunkowo rzadko odwiedzany, prowadzący obok wartego poznania Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych, ze względu jednak na jego łączną długość oraz liczne podejścia należy pamiętać, aby do podawanych czasów przejść, dodać odpowiednią jego rezerwę, dopasowaną do własnego tempo marszu. Na całej długości trasy brak schronisk oraz innych punktów gastronomicznych, należy więc zaopatrzyć się w odpowiedni zapas wody i jedzenia. Charakterystyka szlaku umożliwia pokonanie go również rowerem.
Informacje dodatkowe:
Autor dołożył wszelkich starań, aby przedstawiony opis był możliwie szczegółowy i poprawny, nie ponosi jednak odpowiedzialności za błędy nawigacyjne osób, które zdecydują się na pokonanie rzeczowej trasy. Autor nie ponosi również odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikające ze złego przygotowania do przebycia rzeczowej trasy, złych warunków pogodowych oraz zmian w przebiegu szlaków i ścieżek, w tym ich dostępności, jak i ewentualnych szkód powstałych podczas ich pokonywania.
.
MAPA POGLĄDOWA OPISANEJ TRASY:
.
Przydatne linki:
- komunikacja miejska miasta Żywiec
- rozkład jazdy PKP
- Wikipedia – Kościół Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Przyłękowie
- strona Parafii pw. Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych
.
Ważne telefony / e-mail:
- GOPR numer alarmowy – 985 lub 601 100 300
- międzynarodowy numer ratunkowy – 112
.
Wykorzystane źródła:
- Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Przyłękowie:
.
opis szlaku: Świnna / pętla autobusowa – Komarnik – Mogiła Żołnierzy AK – Wikarówka / Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych – Groń – Jastrzębica – – Pawlacki Wierch – Trzebinia Bar – Amfiteatr pod Grojcem – Żywiec / dworzec PKP / strona 3/3
publikacja: 10.10.2025 / opracowanie i zdjęcia – Sebastian Nikiel
Informacja: autor dołożył wszelkich starań aby przedstawiony opis był możliwie szczegółowy i poprawny, nie ponosi jednak odpowiedzialności za błędy nawigacyjne osób które zdecydują się na pokonanie rzeczowej trasy. Autor nie ponosi również odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikające ze złego przygotowania do przebycia rzeczowej trasy, złych warunków pogodowych, oraz zmian w przebiegu ścieżek i szlaków czy ich dostępności, jak i ewentualnych szkód powstałych podczas jej pokonywania. Decyzja o przejściu opisanej trasy jest decyzją indywidualną, która powinna być oparta o analizę własnych umiejętności i kondycji fizycznej.
Informacje prawne: cytaty i informacje o opisywanych obiektach, lub miejscach, wykorzystano w opracowaniu zgodnie z art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jako ograniczenie majątkowych praw autorskich na rzecz dozwolonego użytku, zgodnie z nowelizacją rzeczowej ustawy z 2015 roku, wyłącznie w celu prezentacji i szerszego omówienia poruszanych wątków, pozostających w związku z jego głównym tematem.
Prawa autorskie – można wykorzystywać nieodpłatnie wyłącznie w zastosowaniach niekomercyjnych, oraz z uznaniem i zachowaniem autorstwa, zgodnie z licencją Creative Common 3.0 – www.creativecommons.org / Copyright – can be obtained in a non-commercial manner and with the recognition and behavior made, in accordance with the license under the Creative Common 3.0 license – www.creativecommons.org
.