strona 2/3
Opuszczając przełęcz, rozpoczynamy kolejne podejście, przed nami do zdobycia około 700 metrów podejścia i 100 metrów deniwelacji. Trakt, wznosząc się, zakręci w lewo, wyprowadzając na krawędzi kolejnej pięknej i rozległej hali. Prowadząc wzdłuż niej, tuż przy krawędzi lasu, zacznie opadać w kierunku słabo wyodrębnionego siodła. Mijając go, szlak poprowadzi nieco intensywniej w górę, przeprowadzając przez niewielki las, by wkrótce znów wiodąc wzdłuż hali, doprowadzić nas do miejsca pamięci. Tu z rąk gestapo 20.09.1940 roku zginęli Józef Olszewski i Julian Wróbel, o czym informuje tabliczka zamieszczona na niewielkim metalowym krzyżu. W dole, nieco po lewej, wśród drzew dostrzeżemy ukryte zabudowania starej drewnianej chałupy.
Tuż potem szlak wprowadzi, wciąż się wznosząc, w wysoki, z przewagą świerków, las. Tu też ścieżka złagodnieje, doprowadzając do kulminacji bezimiennego, w pełni zalesionego szczytu. Mijając go, trakt zacznie zakręcać w lewo, cały czas prowadząc lasem. Przez większość czasu prowadząc w dół, acz będzie kilka łagodnych podejść. Po przebyciu około 1200 metrów, co powinno nam zająć około 25 minut, dotrzemy do krawędzi rozległej polany. Tu w górze dostrzeżemy drewniane ogrodzenie cmentarza a za nim szczyt kaplicy. Chwilę potem włączamy się w asfaltową szosę. Mijając cmentarz, zobaczymy po prawej w drewniane zabudowania Wikarówki, tuż obok pierwszy z naszych celów – Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych. Dotarcie do tego miejsca, od chwili startu z Świnnej, powinno nam zająć około 1 godziny 45 minut (4,4 km / suma podejść – 291 m, suma zejść – 64 m).
Minąwszy miejsce w pamięci, w dole, nieco po lewej, wśród drzew dostrzeżemy ukryte zabudowania starej drewnianej chałupy na częściowo zalesionej hali. Tuż potem szlak wprowadzi, wciąż się wznosząc, w wysoki, z przewagą świerków, las. Tu też ścieżka złagodnieje, doprowadzając do kulminacji bezimiennego, w pełni zalesionego szczytu. Jednym z często powtarzających się elementów na odcinkach leśnych szlaku, będą bajora i tereny podmokłe.
Sanktuarium położone jest malowniczo na zboczach Kiczory. W dole, w szczerbie pomiędzy drzewami, ponad dachem Wikarówki, zobaczymy kotlinę Żywiecką, taflę Jeziora Żywieckiego, zabudowania Zarzecza oraz opadające ku jezioru, szczyty Beskidu Małego, w tym Łysy Groń, Gronik, Solisko oraz Czupel. Nieco zaś po lewej fragment pasma Beskidu Śląskiego. Sanktuarium otacza asfaltowa ulica Pielgrzymów, znajdują się tam również trzy parkingi. Jeden który, miniemy tuż obok cmentarza, drugi na zakręcie tuż przed wejściem głównym do budynku sanktuarium i trzeci położony nieco niżej. Można tu dojechać samochodem z Przyłękowa.
Mijając bezimienny szczyt, trakt prowadząc początkowo wysokim lasem świerkowym, następnie mieszanym z przewagą młodników bukowych, zakręci w lewo, przez większość czasu prowadząc w dół, acz będzie kilka łagodnych podejść. Po przebyciu około 1200 metrów, dotrzemy do krawędzi rozległej polany. Tu w górze dostrzeżemy drewniane ogrodzenie cmentarza a za nim szczyt kaplicy. Chwilę potem włączamy się w asfaltową szosę. Mijając cmentarz, zobaczymy po prawej w drewniane zabudowania Wikarówki, tuż obok pierwszy z naszych celów – Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych. Sanktuarium położone jest malowniczo na zboczach Kiczory. W dole, w szczerbie pomiędzy drzewami, ponad dachem Wikarówki, zobaczymy kotlinę Żywiecką, taflę Jeziora Żywieckiego, zabudowania Zarzecza oraz opadające ku jezioru, szczyty Beskidu Małego…
Sanktuarium MB Wspomożenia Wiernych w Przyłękowie
Z powstaniem sanktuarium wiąże się piękna i ciekawa historia, drugiego lipca 1882 roku w miejscu dzisiejszego kościoła, na łące „Nad Dołkiem”, Matka Boża miała objawić się we śnie pasterzowi Wojciechowi Stefce. Wieść o objawieniach szybko rozeszła się po okolicy, ale na budowę kapliczki ubogi pasterz nie miał środków. Nawet sam proboszcz parafii w Żywcu, ks. Makary Maniecki, sceptycznie nastawiony do faktu objawień, robił przeszkody. Ostatecznie Wojciech Stefko z pomocą sąsiadów sporządził małą, prostą kapliczkę, w której umieścił obrazy Matki Bożej Częstochowskiej i Pana Jezusa.
Niebawem postanowiono zbudować większą kaplicę. Kiedy zaczęto wbijać w ziemię słupy, trysnęło źródełko. Niewidoma Marysia, obmyta w jego wodach, odzyskała wzrok. Odtąd ludzie nie skąpili ofiar na budowę kaplicy, a woda przywróciła zdrowie nawet sceptycznemu proboszczowi żywieckiemu. Kaplicę zaczęto wznosić w 1896 roku. W 1902 roku zakupiono figurę Matki Bożej do ołtarza. W 1915 roku pożar strawił domek przy tutejszej kaplicy. Znajdowały się w nim kroniki historyczne z zapisem o objawieniu.
Dzwony do kościółka zostały poświęcone 9 listopada 1947 roku. W 1949 roku do kaplicy dobudowano zakrystię. W 1953 roku opiekę nad kościołem objęli Salezjanie. Stanowił on wówczas kościół filialny parafii Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Żywcu. W 1959 roku wzniesiono plebanię. Kardynał Karol Wojtyła wizytował świątynię 30 maja 1964 roku, a kardynał Franciszek Macharski w 1984 roku. Parafia Matki Bożej Wspomożenia Wiernych została erygowana 2 lutego 1985 roku decyzją kardynała Macharskiego.
Podczas trwania Wielkiego Jubileuszu Roku 2000, świątynia była kościołem jubileuszowym, 8 grudnia 2008 roku biskup Tadeusz Rakoczy nadał kościołowi status sanktuarium diecezjalnego, natomiast 24 maja 2024 roku biskupi Roman Pindel i Tadeusz Rakoczy koronowali figurę Matki Bożej Wspomożenia Wiernych koronami biskupimi. Kościół z zakrystią, plebania, domek przykościelny oraz studnia są wpisane do gminnej ewidencji zabytków gminy Świnna.
Przed budynkiem sanktuarium, po lewej stronie wejście, znajduje się wciąż aktywny wyciek źródełka, którego woda ma mieć uzdrawiające właściwości. Dziś jest obmurowane, z kranem, i kamienną misą. Stoją tam metalowe kubki, z których mogą skorzystać odwiedzający to piękne miejsce. Sam byłem świadkiem jak miejscowi, specjalnie po tą wodę tu przyjeżdżają, czerpiąc do butelek. Obok źródełka znajduje się drewniany, zadaszony, ołtarz polowy, gdzie właśnie 24 maja 2024 roku, wymienieni powyżej biskupi, koronowali figurę Matki Bożej Wspomożenia Wiernych koronami biskupimi.
Kaplica jest ogólnodostępna i warta odwiedzenia. Ołtarz główny wykonano w stylu barokowym. Nastawa ołtarza jest dwuczęściowa, w dolnej części znajdziemy cztery kolumny, pośród których znajduje się figura Matki Bożej z Dzieciątkiem, uważana za cudowną o wysokości 1,45 metra. W części górnej znajduje się przedstawienie Trójcy Świętej, gdzie Bóg Ojciec i Syn Boży trzymają koronę dla Maryi.
Lewy ołtarz boczny, który być może pochodzi z kościoła św. Katarzyny w Cięcinie, jest utrzymany w stylu wczesnobarokowym, z płaskorzeźbą Jezusa w koronie cierniowej oraz obrazem Matki Bożej Bolesnej. W nastawie prawego ołtarza bocznego znalazły się obraz z wizerunkiem Marii Magdaleny, a pod nim obraz przedstawiający św. Jana Bosko. Obok bocznych ołtarzy wiszą obrazy: po lewej od wejścia obraz, który przedstawia historię objawienia Matki Bożej, natomiast po prawej obraz z wizerunkiem Jezusa Miłosiernego.
Z empory można wejść na poddasze i wieżę (niedostępna dla ogółu). W oknach znajdują się wielobarwne witraże, posadzka zaś została wykonana z lastrika – w miejscu, gdzie miało wytrysnąć źródełko, znajduje się rozeta. Świątynia została wyposażona we współczesne ławki z drewna dębowego. W sanktuarium tuż przy wejściu, znajduję się również księga pamiątkowa, umożliwiająca zostawienie własnego świadectwa z odwiedzin tego niezwykłego miejsca, są dostępne też kartki na których, można wpisywać własne intencje, wrzucane do metalowej skrzynki.
na podstawie:
pl.wikipedia.org
www.slaskie.travel
Ruszając w dalszą drogę, zawracamy w kierunku cmentarza parafialnego. Tuż przed nim, odbijamy w prawo, podążając wzdłuż ściany lasu, za gruntową drogą, mijając w dole parking. Chwilę potem wchodzimy w las, rozpoczynając kilometrowe, mozolne podejście pod Kiczorę. Trakt prowadząc niskim lasem mieszanym, wyrwie tu ostro w górę. Do zdobycia mamy około 130 metrów deniwelacji oraz 1,7 kilometrów trasy, zanim dotrzemy do w pełni zalesionego, słabo wyodrębnionego szczytu Groń 726 m n.p.m.. Niedługo po starcie, po pokonaniu pierwszego podejścia, mijając po drodze jedną z kilku śródleśnych niewielkich polan, dotrzemy do rozwidlenia traktu. W lewo, w górę, wyrywa, nieznakowana droga prowadząca na szczyt Kiczory 761 m n.p.m., dotarcie tam nie powinno zająć więcej niż około 20 minut, plus około 10 minut na drogę powrotną do szlaku żółtego. Nawilgaca jest tu łatwa, jeśli więc dysponujecie zapasem czasu oraz sił można rozważyć odwiedzenie szczytu.
Wędrując wciąż szlakiem żółtym, po kolejnych kilku minutach, z lewej dołączy nieznakowany leśny trakt. To właśnie w tym miejscu, jeśli zdecydowaliśmy się odwiedzić Kiczerę, wrócicie na żółty szlak. Niedługo potem w szczerbie drzew, po prawej, zobaczymy malowniczy widok na Przybór, a nieco w tyle Kiczorę, oba szczyty wymienione szczyty leżą w Beskidzie Żywieckim. Wkrótce potem szlak zakręci i opadnie ku śródleśnemu siodłu. Krzyżują się tu z naszym traktem trzy inne, jeden odchodzący w górę w lewo, w kierunku Kiczory, druga odbijająca w prawo, w dół w kierunku osiedla Za Groniem, trzecia prowadząca ukośnie w górę w lewo, w stronę ukrytej w lesie chatki myśliwskiej. Na siodle znajduje się również drewniany krzyż.
.
opis szlaku: Świnna / pętla autobusowa – Komarnik – Mogiła Żołnierzy AK – Wikarówka / Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych – Groń – Jastrzębica – – Pawlacki Wierch – Trzebinia Bar – Amfiteatr pod Grojcem – Żywiec / dworzec PKP / strona 2/3
publikacja: 10.10.2025 / opracowanie i zdjęcia – Sebastian Nikiel
Informacja: autor dołożył wszelkich starań aby przedstawiony opis był możliwie szczegółowy i poprawny, nie ponosi jednak odpowiedzialności za błędy nawigacyjne osób które zdecydują się na pokonanie rzeczowej trasy. Autor nie ponosi również odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikające ze złego przygotowania do przebycia rzeczowej trasy, złych warunków pogodowych, oraz zmian w przebiegu ścieżek i szlaków czy ich dostępności, jak i ewentualnych szkód powstałych podczas jej pokonywania. Decyzja o przejściu opisanej trasy jest decyzją indywidualną, która powinna być oparta o analizę własnych umiejętności i kondycji fizycznej.
Informacje prawne: cytaty i informacje o opisywanych obiektach, lub miejscach, wykorzystano w opracowaniu zgodnie z art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jako ograniczenie majątkowych praw autorskich na rzecz dozwolonego użytku, zgodnie z nowelizacją rzeczowej ustawy z 2015 roku, wyłącznie w celu prezentacji i szerszego omówienia poruszanych wątków, pozostających w związku z jego głównym tematem.
Prawa autorskie – można wykorzystywać nieodpłatnie wyłącznie w zastosowaniach niekomercyjnych, oraz z uznaniem i zachowaniem autorstwa, zgodnie z licencją Creative Common 3.0 – www.creativecommons.org / Copyright – can be obtained in a non-commercial manner and with the recognition and behavior made, in accordance with the license under the Creative Common 3.0 license – www.creativecommons.org