opis szlaku: Świnna – Komarnik – Jastrzębica – Pawlacki Wierch – Żywiec

Sebastian77

strona 1/3

Trasa:

Świnna / pętla autobusowa – Komarnik 558 m n.p.m. – Mogiła Żołnierzy AK – Wikarówka / Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych – Groń 726 m n.p.m. – Jastrzębica 758 m n.p.m. – rozstaje szlaków pod Jastrzębicą – Pawlacki Wierch 723 m n.p.m. – Trzebinia Bar – Amfiteatr pod Grojcem 354 m n.p.m. – Żywiec / dworzec PKP

szlaki:

kraj: Polska

pasmo:

  • Beskid Żywiecki

czasy przejść:

  • Świnna / pętla autobusowa – Komarnik – Mogiła Żołnierzy AK – Wikarówka / Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych – Groń – 1 godzina 45 minut / szlak: 
  • Wikarówka / Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych – Jastrzębica – 1 godzina / szlak:
  • Jastrzębica – rozstaje szlaków pod Jastrzębicą – Pawlacki Wierch – 25 minut / szlak: /
  • Pawlacki Wierch – Trzebinia Bar – 1 godzina 15 minut / szlak:
  • Trzebinia Bar – Żywiec / amfiteatr – 1 godzina 10 minut / szlak: / przejście ścieżką
  • Żywiec / amfiteatr – Żywiec / dworzec PKP – 35 minut / szlak: przejście ścieżką /

.

łączny czas przejścia trasy:

  • ~ 6 godzin 15 minut *

dystanse:

  • Świnna / pętla autobusowa – Komarnik – Mogiła Żołnierzy AK – Wikarówka / Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych – Groń – 4,5 km
  • Wikarówka / Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych – Jastrzębica – 2,9 km
  • Jastrzębica – Pawlacki Wierch – 1,4 km
  • Pawlacki Wierch – Trzebinia Bar – 3,9 km
  • Trzebinia Bar – Żywiec / amfiteatr – 4,1 km
  • Żywiec / amfiteatr – Żywiec / dworzec PKP – 2,1 km

.

  • łączny dystans: ~ 18,8 km *

.

  • Suma podejść: 602 m
  • Suma zejść: 637 m
  • Punktów według regulaminu GOT PTTK: 22

.

  • Najwyższy punkt:
    • Jastrzębica 758 m n.p.m.

.

start:

  • Świnna / pętla autobusowa

meta:

  • Żywiec / dworzec PKP

.

uwagi:

dane na podstawie www.mapa-turystyczna.pl

* ostateczny czas i dystans przejścia zależny jest od wybranej marszruty i miejsca kończącego wycieczkę – szczegóły w poniższym opisie

.

Tytułem wstępu…

Z biegiem lat coraz częściej szukam szlaków mniej oczywistych, ukrytych, rzadziej odwiedzanych i mniej znanych. Z całą pewnością jednym z takich, jest szlak, do którego odwiedzenia zapraszam w niniejszym opisie. Prowadzący z Świnnej, przez masyw Komarnika, do ukrytego na zboczu górskim Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych i dalej przez Groń na malowniczą Jastrzębicę, by przez Trzebinię dotrzeć do amfiteatru pod Grojcem w Żywcu.

Chciałbym tu również na wstępie przytoczyć pewną związaną z tym szlakiem historię. Zapewne nigdy bym nie wpadł na to, aby go odwiedzić, z opisanej strony i w takim kierunku, gdyby nie wczesnowiosenny wypad na szczyt Grojca. Fotografując na szczycie, moją uwagę zwróciła kaplica wtulona w nieodległe zbocze masywu. Zaintrygowany po krótkich poszukiwaniach ustaliłem, że będzie to zapewne, wspomniane już Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych. Jego dostępna w sieci historia, dodatkowo podsyciła chęć odwiedzenia tego miejsca. Tak oto przypadkowo, dzięki jednej fotografii, powstał plan kolejnej, ciekawej, marszruty.

Z biegiem lat coraz częściej szukam szlaków mniej oczywistych, ukrytych, rzadziej odwiedzanych i mniej znanych. Z całą pewnością jednym z takich, jest szlak, do którego odwiedzenia zapraszam w niniejszym opisie – szlak niezbyt forsowny, obfitujący w malownicze hale i rozległe panoramy. Tu po lewej widok na masyw Walentarsiego Gronia, po prawej panorama z szczytu Jastrzębicy.

Ruszamy na szlak…

Nasz wypad rozpoczynamy od dotarcia do gminy Świnna, należącej do powiatu Żywieckiego i oddalonej od żywieckiego rynku niespełna 6,5 kilometra. Do wyboru mamy tu kilka opcji. Jeśli korzystamy z komunikacji publicznej, do czego zachęcam, do Żywca możemy dotrzeć koleją. Kursują tu regularne połączenia relacji Katowice – Zwardoń, a następnie skorzystać z komunikacji miejskiej, by dotrzeć na start szlaku i taki wariant został opisany poniżej. Z powrotem natomiast, w zależności od tego, w którym miejscu zdecydujemy się zakończyć szlak, znów możemy skorzystać z komunikacji miejskiej relacji Trzebinia – Żywiec PKP, lub amfiteatr pod Grojcem – Żywiec PKP, możemy też, jeśli dysponujemy odpowiednim zapasem sił i czasu pokonać cały ten odcinek pieszo.

Jeśli natomiast poruszamy się własnym samochodem, możemy rozważyć dwa rozwiązania. Pierwsze to pozostawienie samochodu na którymś z parkingów w rejonie dworca kolejowego w Żywcu, a następnie skorzystanie jak powyżej z połączenia liniami miejskimi do Świnnej. Drugie, zapewniający większy komfort, to zaparkowanie na jednym z dostępnych parkingów w rejonie amfiteatru pod Grojcem, a następnie skorzystanie z komunikacji miejskiej, by dotrzeć do Świnnej, do punktu startu szlaku, oddalonego od amfiteatru o 4,6 kilometra. Zaletą tego rozwiązania jest fakt, że schodząc, powrócimy na miejsce zaparkowania naszego pojazdu.

Jak już to zostało wspomniane w opisie, skupię się na wariancie korzystającym z komunikacji publicznej. Dotarłszy do stacji kolejowej w Żywcu, wychodzimy przed budynek, tu nieco po lewej, po przeciwnej stronie ulicy, tuż obok niskiego starego domu handlowego oraz apteki, dostrzeżemy przystanek komunikacji miejskiej w kierunku centrum. Tu uwaga – tuż przy placu, po stronie dworca, znajduje się przystanek autobusowy, w kierunku odwrotnym od nas interesującego. My przecinając plac z parkingiem, kierujemy się w stronę przejścia podziemnego. Korzystając z niego, przechodzimy na drugą stronę ulicy Dworcowej, wychodząc tuż przy wspominanym przystanku.

Odjeżdżają z niego stosunkowo liczne połączenia w interesującym nas kierunku Świnnej, realizowane przez autobusy linii numer 1, 8 i 13. Proszę jednak pamiętać, aby zawsze przed rozpoczęciem wycieczki zweryfikować na stronie MZK Żywiec («tutaj») czy nic w tym zakresie się nie zmieniło. Sam korzystałem z linii numer 1, tu pewne uściślenie niektóre z kursów tej linii kończą trasę w Pewli Ślemieńskiej. Należy więc zachować czujność, aby wysiąść na właściwym przystanku. Bilety można nabyć bezpośrednio u kierowcy autobusu lub skorzystać z zakupu w aplikacji moBiLET, dostępnej ma smartfony z systemem android («do pobrania tutaj»), w chwili pisania tego tekstu cena wynosiła 3,8 zł dla biletu normalnego i 1,90 zł dla ulgowego.

Wycieczkę rozpoczynamy od dotarcia na przystanek linii miejskich miasta Żywiec, naprzeciwko dworca kolejkowego, skąd odjeżdżają regularne połączenia w kierunku gminy Świnnej.

Większość autobusów wyposażona jest w ekran informujący o bieżącym i kolejnym przystanku, naszym jest pętla autobusowa w Świnnej obok ulicy Osiedlowej. Tu, tuż przy pętli, znajduję się piekarnia, a po przeciwległej stronie, sklep ogólnospożywczy „Żabka”. Jak wspominałem niektóre z linii numer 1, kończą trasę właśnie w tym miejscu, co dodatkowo ułatwia nawigację. Również w tym miejscu rozpoczyna się nasz żółty szlak w kierunku Jastrzębicy. Wysiadamy i podążając trotuarem wzdłuż głównej szosy (ulica Żywiecka), mijamy po prawej rzeczowy sklep „Żabka”. Chwilkę potem docieramy do skrzyżowania, tu w prawo od ulicy Żywieckiej odbija ulica Wspólna, prowadząca do gminy Przyłęków. Tuż przed skrzyżowaniem mienimy też żółty znak, namalowany na słupku znaku drogowego. Przekraczamy ulicę Wspólną, nadal podążając wzdłuż głównej ulicy Żywieckiej.

Pętla autobusowa w Świnnej obok ulicy Osiedlowej – w tym miejscu wysiadamy ruszając na zaczynający się tu żółty szlak w kierunku Jastrzębicy…

Kilkadziesiąt metrów dalej dotrzemy do zatoczki kolejnego przystanku autobusowego. Tu z prawej włącza się kolejna ulica, natomiast pod ukosem w górę odbija, wąska dojazdowa, ulica Modrzewiowa. Tu właśnie w tym miejscu opuszczamy ulicę Żywiecką, odbijając w Modrzewiową, podążając za nią w górę. Droga, prowadząc wśród drzew, zakręci w prawo, mijając pierwsze z kilku gospodarstw, przez cały czas intensywnie się wznosząc. Następnie prowadząc przez chwilę prosto, a potem w lewo, po przejściu około 270 metrów, doprowadzi nas do skrzyżowania, gdzie się kończy. W miejscu tym zakręcamy w lewo, w górę, włączając się w ulicę Komarnik. Należy tu zachować wzmożoną czujność, aby skręcić we właściwą stronę, znaki w tym miejscu są słabo widoczne.

Podążając asfaltową szosą, wśród domów, wciąż w górę, po około 205 metrach, licząc od opuszczenia ulicy Modrzewiowej, w prawo odbije ulica Nad Kościołem, my nadal trzymamy się ulicy Komarnik. Tu też na stronę lewą otworzą się przed nami malownicze widoki na Pewel Małą i masyw Biedaszkowej oraz nieco dalej i po prawej Janikowej Grapy. Po kolejnych 185 metrach docieramy do następnego skrzyżowania ulic Komarnik zakręcającej ukośnie w lewo, Przy Stoku prowadzącej w górę w prawo i ulicy Zjazdowej prowadzącej na wprost w górę i to właśnie nią podążamy dalej. Warto dodać, że jest to krótka, ślepa, ulica dojazdowa do prywatnych posesji, niech nas jednak to nie zmyli. Wąska nitka szosy, cały czas rwąc w górę, zakręci w prawo, by tuż przy podwórzu domu, po około 100 metrach się skończyć.

Na górze po lewej i prawej ulica Modrzewiowa, podążamy nią w górę, mijając kilka gospodarstw, aż po około 270 metrów, doprowadzi nas do skrzyżowania, gdzie się kończy. W miejscu tym zakręcamy w lewo, w górę, włączając się w ulicę Komarnik. Idąc w górę, po lewej, otworzą się przed nami malownicze widoki na Pewel Małą i masyw Biedaszkowej oraz nieco dalej i po prawej Janikowej Grapy.

To właśnie tu opuszczamy wreszcie asfalt, choć ten pojawi się jeszcze na krótkich odcinkach w kilku miejscach. Szlak prowadzi tu wzdłuż ogrodzonego pola, w górę, drogą gruntową. Wpierw trzymającej się krawędzi lasu, by po chwili do niego wprowadzić. Również z tego miejsca rozpościera się malownicza panorama, o szerszym względem już opisanej zakresie. Trakt przez większość czasu prowadząc lasem i pod górę (do zdobycia mamy 95 m deniwelacji), po około 20 minutach wyprowadzi nas w rejonie, w pełni zalesionego szczytu Komarnik 558 m n.p.m., tuż za nim zacznie opadać, by chwilę potem wyjść na krawędzi pierwszej z kilku śródleśnych polan. Trakt to będzie wiódł poziomo, to znów w dół, by chwilami znów się wspinać w górę. Dotychczas dobrze widoczna droga gruntowa, którą prowadzi szlak, miejscami będzie mocniej zarośnięta, a chwilami przejdzie w wąską ścieżkę.

…po kolejnych 185 metrach docieramy do następnego skrzyżowania ulic Komarnik zakręcającej ukośnie w lewo, Przy Stoku prowadzącej w górę w prawo i ulicy Zjazdowej prowadzącej na wprost w górę i to właśnie nią podążamy dalej. Warto dodać, że jest to krótka, ślepa, ulica dojazdowa do prywatnych posesji, niech nas jednak to nie zmyli. Wąska nitka szosy, cały czas rwąc w górę, zakręci w prawo, by tuż przy podwórzu domu, po około 100 metrach się skończyć. Tu opuszczamy asfalt zakręcając w prawo, w górę, za prowadzącą wzdłuż ogrodzenia drogą gruntową.

Gdy dotrzemy na krawędź trzeciej z malowniczych polan, tym razem znacznie większej, otoczonej szczytami, w tym po lewej Walentarskiego Gronia, a nieco głębiej i na wprost Kiczery, szlak inaczej niż wcześniej, przecina ją ukośnie, prowadząc w kierunku widocznego z oddali ogrodzenia domu. Ścieżka, prowadząc wzdłuż niego, odbije w prawo i w górę, by po chwili opadając wyprowadzić nas na kolejną, mniejszą polanę. Następnie ścieżka, skręcając nieznacznie w lewo, prowadząc lasem, zacznie się lekko wznosić. Po chwili dotrzemy do słabo wyodrębnionej kulminacji masywu, za którą ścieżka, zakręcając w lewo, zacznie coraz intensywniej opadać, wyprowadzając nas wkrótce na krawędź otwartej na lewo hali. Tu włączamy się ponownie w drogę gruntową, po prawej mijając zabudowania.

Droga gospodarcza wpierw będzie się trzymać krawędzi lasu, by po chwili do niego wprowadzić. Również z tego miejsca rozpościera się malownicza panorama. Trakt przez większość czasu prowadząc lasem i pod górę (do zdobycia mamy 95 m deniwelacji), po około 20 minutach wyprowadzi nas w rejonie, w pełni zalesionego szczytu Komarnik 558 m n.p.m., tuż za nim zacznie opadać, by chwilę potem wyjść na krawędzi pierwszej z kilku śródleśnych polan…

Trakt wciąż opadając, zakręci w prawo, sprowadzając nas do widocznej z oddali przełęczy, przeciętej wstęgą ulicy o jakże sugestywnej i trafnej nazwie „Panoramy”. W istocie bowiem z przełęczy rozpościerają się wybitnie malownicze panoramy. Na wprost na Las Kiełbasów, po lewej Walentarski Groń, po prawej z kolei dostrzeżemy kilka domów. Dotarłszy do krawędzi szosy, zakręcamy w prawo, w górę, w stronę lasu. Mijając ostatni z domów, a równocześnie opuszczając przełęcz, kończy się również asfaltowa szosa. W miejscu tym szlak ponownie przechodzi w drogę gruntową. Warto w tym miejscu oglądnąć się wstecz. W szczerbie pomiędzy szczytami zobaczymy, po lewej Komarnika, po prawej wspomnianego kilkukrotnie Walentarskiego Gronia oraz pasmo Łyski i jego przedpole.

Po przejściu odcinka leśnego oraz minięciu kilku polan szlak wyprowadzi nas na krawędzi kolejnej, gdzie po prawej stronie dostrzeżemy zabudowania. Podążamy wzdłuż nic w dół, za drogą…

.

POBIERZ OPIS (PDF)

opis szlaku: Świnna / pętla autobusowa – Komarnik – Mogiła Żołnierzy AK – Wikarówka / Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych – Groń – Jastrzębica – – Pawlacki Wierch – Trzebinia Bar – Amfiteatr pod Grojcem – Żywiec / dworzec PKP / strona 1/3

publikacja: 10.10.2025 / opracowanie i zdjęcia – Sebastian Nikiel

Informacja: autor dołożył wszelkich starań aby przedstawiony opis był możliwie szczegółowy i poprawny, nie ponosi jednak odpowiedzialności za błędy nawigacyjne osób które zdecydują się na pokonanie rzeczowej trasy. Autor nie ponosi również odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikające ze złego przygotowania do przebycia rzeczowej trasy, złych warunków pogodowych, oraz zmian w przebiegu ścieżek i szlaków czy ich dostępności, jak i ewentualnych szkód powstałych podczas jej pokonywania. Decyzja o przejściu opisanej trasy jest decyzją indywidualną, która powinna być oparta o analizę własnych umiejętności i kondycji fizycznej.

Informacje prawne: cytaty i informacje o opisywanych obiektach, lub miejscach, wykorzystano w opracowaniu zgodnie z art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jako ograniczenie majątkowych praw autorskich na rzecz dozwolonego użytku, zgodnie z nowelizacją rzeczowej ustawy z 2015 roku, wyłącznie w celu prezentacji i szerszego omówienia poruszanych wątków, pozostających w związku z jego głównym tematem.

Prawa autorskie – można wykorzystywać nieodpłatnie wyłącznie w zastosowaniach niekomercyjnych, oraz z uznaniem i zachowaniem autorstwa, zgodnie z licencją Creative Common 3.0 – www.creativecommons.org / Copyright – can be obtained in a non-commercial manner and with the recognition and behavior made, in accordance with the license under the Creative Common 3.0 license – www.creativecommons.org

Strony: 1 2 3