artykuł – Znaki i tablice informacyjne w turystyce górskiej

artykuł: „Znaki i tablice informacyjne w turystyce górskiej” strona 3/5

opis techniczny:

Biała tablica informacyjna, o wymiarach według wytycznych: 450x150mm (w tym długość strzałki 110mm), z czarnymi napisami, oraz grotem oznaczonym kolorem danego szlaku, zwróconym w kierunku dalszego jego przebiegu. Na końcu przeciwnym do grotu powinien znaleźć się pionowy napis „PTTK” i nazwa oddziału znakującego, chyba że mamy do czynienia ze szlakiem wytyczanym nie przez PTTK, lecz inną organizację górską, jednak wówczas zasady pozostają takie same, zmianie ulega tylko informacja o podmiocie znakującym. Z tyłu tablicy powinien znajdować się numer ewidencyjny tablicy zamieszczany w centralnej kartotece szlaków PTTK.

Kolejna z tablic informacyjnych, jej stosowanie, oraz znaczenie jest dokładnie takie samo jak tablic powyższych, z tym że przekazują one szersze informacje dla danego odcinka szlaku, stosowane w sytuacjach gdy szlak prowadzi przez kilka ważniejszych punktów topograficznych, najczęściej szczytów, schronisk, węzłów szlaków.

opis techniczny:

Biała tablica informacyjna, o wymiarach według wytycznych: 450x150mm (w tym długość strzałki 110mm), zasady oznaczania i opisu jak w powyższych tablicach.

Tablica informująca o zamknięciu danego szlaku, lub jego odcinka. Jeśli jest to zamknięcie okresowe, poniżej tablicy zamieszcza się czasem dodatkową z informacją o przyczynach i czasie zamknięcia.

opis techniczny:

Tablica w kolorze czerwonym z czarnymi napisami, o wymiarach: 450x150mm, z nazwą oddziału PTTK który zamieścił tablicę (w prawym dolnym rogu).

Tablica ostrzegawczo – informacyjna: teren zagrożony lawinami, stosowany na terenie bezpośrednio zagrożonym zejściem lawin, acz nie wyłączającym danego szlaku z użytkowania, ma za zadanie jedynie wzmóc naszą czujność. Czasem tablice tego typu posiadają na środku dodatkowy napis „LAWINY”.

opis techniczny:

  • Tablica w kolorach żółto – czarnej szachownicy, o wymiarach 400x400mm.
  • Tablica ostrzegawcza – zakazująca wejścia na szlak, umieszczana tam gdzie występuję bezpośrednie zagrożenia życia i zdrowia, ze względu na wysoki stopień ryzyka zejścia lawiny. W odróżnieniu więc od powyższej wymaga bezwzględnego zawrócenia.

opis techniczny:

Tablica w kolorach niebiesko, biało, czerwonym, z napisem: „ALARAM LAWINOWY”.

Tablica stosowana w miejscach bezpośrednio narażonych na zejście lawiny (naturalne tory lawinowe, żleby, jary, strome, nie porośnięte lasem czy kosówką stoki), ma charakter informacyjny, dalsze przejście wymaga dużego doświadczenia w poruszaniu się w terenach lawiniastych, odbywa się też na własne ryzyko, często w miejscach umieszczania takich tablic wytyczane są inne warianty – obejścia, niebezpiecznego miejsca.

opis techniczny:

Tablica w kolorze niebieskim, z czarownym napisem STOP, oraz czarnym informującym o typie zagrożenia, w kształcie ośmiokąta (takim samym jak znak drogowy), w rozmiarze 400x400mm.

podsumowanie:

Tablice informacyjne są ważnym bezpośrednim źródłem informacji dla turysty, o odległościach, punktach widokowych, szczytach, na których się znajdujemy i jakie takie bardzo ułatwiają poruszanie się w terenie, czasem zaś są one bardzo ważne ze względu na rodzaj przekazywanej informacji, chroniąc nasze życie i zdrowie.

część IV / Znaki spacerowe, dydaktyczne i własne…

Oznakowanie własne:

Osobną grupę znaków stanowią te wytyczane przez osoby prywatne, Gospodarzy chat, schronisk, ścieżki takie mają zazwyczaj charakter doprowadzający do obiektów, lub punktów widokowych, zabytków, do miejsc nie uwzględnionych w mapach, oraz oficjalnym oznakowaniu terenu, bądź to dlatego że jest to obiekt nowo wybudowany, lub istniejący zaadaptowany budynek, bądź to dlatego że dany punkt widokowy leży na uboczu szlaku.

Trudno tutaj więc oczekiwać przestrzegania zasad znakarskich, acz czasem zdarzają się chlubne wyjątki, zazwyczaj jednak najczęściej są to oznakowania wymyślone przez samego znakującego, co może wywoływać dezorientację, z czasem jednak o ile obiekt wystarczająco długo istnieje zazwyczaj szlaki takie zostają oznakowane przez znakarzy zgodnie z regułami, oraz wprowadzone na zaktualizowane mapy.

Przykłady oznakowanie wykonanego przez osoby / grupy, prywatne, tutaj „żółte gwiazdki” malowane bezpośrednio na drzewie, lub na białym prostokątnym tle. Na oznakowanie takie natrafiłem na odcinku Kocierz Basie – Studencka Chatka pod Potrójną w Beskidzie Małym (pełny opis tego szlaku znajdziecie <<tutaj>>). Z czasem szlak ten został naniesionym na mapy górskie, acz nie zmieniono samego oznakowania. Znakowym takim na ich początku, lub w trakcie towarzysza często tablice informacyjne z grotem kierunkowym i naniesionym typem oznakowanie (tutaj żółte gwiazdki), oraz informacja o odległości do danego obiektu.

przykłady:

Inny przykład szlaku oznakowanego nietypowymi symbolami, tu w przykładzie „Szlak Papieski”. Symbolami tymi oznaczone są odcinki tras, które w odwiedził za swojego życia Papież Jan Paweł II. Czasem są to również szlaki jemu dedykowane, nigdy przez niego samego nie odwiedzane. W Polsce istnieje w chwili obecnej kilkanaście tego typu szlaków górskich… to oczywiście nie kończy listy wykorzystywanych symboli, na zdjęciach widać jeszcze inny jego rodzaj, trasa oznaczona za pomocą niebieskiej i czerwonej lilii…

przykłady:


artykuł: „Znaki i tablice informacyjne w turystyce górskiej” strona 3/5

tekst i opracowanie: Sebastian Nikiel

publikacja pierwotna: maj 2015
aktualizacja: 07.03.2018