Wielka Czantoria – Soszów

Beskid Śląski / Ustroń Polana – Wielka Czantoria – Przełęcz Beskidek – Schronisko PTTK pod Soszowem – Wisła Jawornik

Trasa:

Ustroń Polana / dolna stacja kolejki krzesełkowej na Czantorię – górna stacja kolejki krzesełkowej na Czantorię – Wielka Czantoria 995m n.p.m – Przełęcz Beskidek 674m n.p.m– Soszów Mały 763m n.p.m – Schronisko PTTK na Soszowie 792m n.p.m – Cupel 591m n.p.m – Jawornik Centrum – Wisła Jawornik skrzyżowanie / przystanek PKS/BUS

Szlaki:

 kraj: Polska

pasmo: Beskid Śląski

Cel:

  • Soszów Mały 763m n.p.m

Czasy przejść:

  • wyjazd kolejką krzesełkową:
    • Ustroń Polana / dolna stacja kolejki krzesełkowej na Czantorię – górna stacja kolejki krzesełkowej na Czantorię (wyjazd kolejką) – około 15 minut
  • wariant z wyjściem pieszym:
    • Ustroń Polana / rejon przystanku PKS/BUS (dolna stacja kolejki krzesełkowej na Czantorię) – górna stacja kolejki krzesełkowej na Czantorię (wariant pieszy) – 1 godzina 50minut / szlak:
    • Górna stacja kolejki krzesełkowej na Czantorię – Wielka Czantoria – 25 minut / szlak:
    • Wielka Czantoria – Przełęcz Beskidek (Beskydek / turystyczne przejście graniczne) – 1 godzina / szlak:
    • Przełęcz Beskidek – Soszów Mały – Schronisko PTTK na Soszowie – 50 minut / szlak:
    • Schronisko PTTK na Soszowie – Cupel – Jawornik Centrum – Wisła Jawornik Skrzyżowanie (przystanek PKS/BUS) – 1 godzina 5 minut / szlak:

Łączny czas przejścia trasy:

  • wariant z wjazdem kolejką na Czantorię: 3 godzin 35 minut
  • wariant z wyjściem pieszym na Czantorię: 5 godzin 10 minut

Start:

  • przystanek PKS/BUS Ustroń Polana (rejon dolnej stacji kolejki krzesełkowej na Czantorię)

Meta:

  • przystanek PKS/BUS Wisła Jawornik Skrzyżowanie (za mostem na Wiśle, obok stacji paliw)

Opis i charakterystyka trasy:

Szlak zaczynamy od dotarcia na parking przed dolną stacją kolejki krzesełkowej na Czantorię, w Ustroniu Polana. Jeżeli jesteśmy zmotoryzowani możemy pozostawić tutaj samochód, jednak należy pamiętać wówczas o dwóch rzeczach: parking czynny jest wyłącznie w godzinach pracy kolejki linowej, oraz że schodzić będziemy w innym, oddalonym o kilka kilometrów miejscu. Jeśli więc pozostawimy tutaj auto, zmuszeni będziemy powrócić do Ustronia Polana, BUS-em, lub PKS-em, co jednak nie powinno stanowić trudności ze względu na to że trasą tą kursuję stosunkowo dużo połączeń, poruszających się na odcinku Skoczów – Ustroń – Wisła.

zdjęcia od lewej: autor przed budynkiem dolnej stacji kolejki linowej na Czantorię  / Parking i budynek dolnej stacji kolejki linowej na Czantorię

Jeśli natomiast poruszamy się za pomocą środków transportu publicznego, należy pamiętać iż w dni wolne od pracy, oraz dni poza szkolne, ruch autobusów i busów na tych trasach jest znacznie ograniczony, warto więc przed wycieczką sprawdzić rozkłady jazdy. Generalnie jednak dotarcie w te rejony od strony Skoczowa nie jest zbyt trudne, szczególnie w dni robocze, prócz regularnych kursów PKS-ów, kursuję tam wiele prywatnych przewoźników.

Wybierając wariant z wjazdem kolejką kierujemy się do budynku dolnej stacji. Ruch na kolejce odbywa się w trybie ciągłym, poza daniami o bardzo małym nasileniu ruchu. Wyjazd trwa około 15 minut. W trakcie wjazdu, wraz z nabieraniem wysokości otwierają się przed nami stopniowo coraz rozleglejsze widoki na otaczające Ustroń Polana pasmo Równicy, oraz Orłowej, za nimi pasmo Skrzycznego i Baraniej Góry.

zdjęcia od lewej:  …tuż przed górną stacją kolejki linowej na Czantorię (po lewej widać letni tor saneczkowy) / Widoki na Równicę, oraz Ustroń z kolejki

Jeśli natomiast zdecydowaliśmy się na wariant pieszy, po dotarciu w rejon parkingu przed budynkiem dolnej stacji kolejki na Czantorię, natrafimy na węzeł szlaków, wybieramy szlak czerwony i podążając za nim wchodzimy wkrótce w rzadki las. Szlak wiedzie nieopodal trasy kolejki, głównie lasem, przez cały czas ostro rwąc do góry, mamy do pokonania około 600 metrów przewyższenia, według wskazań map powinno nam to zając około 1 godziny 50 minut. Szlak wyprowadzi nas w rejonie górnej stacji kolejki krzesełkowej.

Rejon górnej stacji kolejki krzesełkowej jest niezwykle widokowy, znajdziemy tam również bogatą infrastrukturę gastronomiczną i rekreacyjną. W związku z tym, oraz z łatwością dotarcia w to miejsce, musimy liczyć się tam, szczególnie w pogodne dni ze sporym tłokiem. Mylnie można również odnieść wrażenie że jest to szczyt Czantorii, co mija się z prawdą. Właściwy szczyt położony jest o 144 metry wyżej (w pionie) dotarcie do niego nie powinno nam zając więcej niż 20 – 25 minut. Prowadzi tam w dalszym ciągu szlak czerwony, który jest częścią głównego szlaku beskidzkiego im. Kazimierza Sosnowskiego.

Do jednych z atrakcji dostępnych na polanie przy górnej stacji kolejki linowej na Czantorię należy letni tor saneczkowy, oraz taras widokowy z lunetami

Szlak w tym rejonie aż do szczytu prowadzi przez cały czas lasem. Na samym szczycie Wielkiej Czantorii 995 m n.p.m. trafiamy na dużą polanę, gdzie zobaczymy tak charakterystyczną wieżę widokową. Szczyt położony jest na granicy państwowej ze Czechami. Rejon polany otacza z wszystkich stron las w związku z czym nie ma on naturalnej ekspozycji otwierającej panoramy na otaczające pasam górskie. Stąd warto odwiedzić wspomnianą wieżę widokową, znajdującą się po Czeskiej stronie granicy.

Wejście na wieżę jest płatne, nie ma żadnego problemu z płatnością w złotówkach, szczegóły na stronie informacyjnej wieży widokowej. Wieża powstał w roku 2002, ma wysokość 29 metrów, jest zbudowana ze stali, zadaszona, dzięki czemu nawet w niekorzystnych warunkach pogodowych możemy spokojnie podziwiać widoki, oraz fotografować bez uszczerbku dla naszego sprzętu.

widoki z wieży widokowej na szczycie Wielkiej Czantorii

Z wieży roztacza się wspaniały widok na Beskid Śląski, w tym najbliższe Równicę, Orłową, odleglejsze: Skrzyczne, Małe Skrzyczne, Malinów, Barania Góra, dalej na Beskid Żywiecki, Beskid Morawski, Pogórze Śląskie i Górny Śląsk, Zbiornik Goczałkowicki. Przy sprzyjających warunkach widoczne są również odległe Tatry. Wieża została wyposażona w dokładne panoramy opisujące co w danym kierunku widzimy.

zdjęcia po lewej i w środku: autor i jego towarzysz Patryk na tarasie widokowym wieży widokowej  / zdjęcie po prawej: Wieża widokowa na Czantorii

Po opuszczeniu wieży kierujemy się ponownie na szlak czerwony, w stronę Soszowa. Tym samym będziemy podążać nadal głównym szlakiem beskidzkim, który w tym rejonie prowadzi aż po Kiczory za Stożekiem Wielkim niezmiennie wzdłuż granicy państwowej.

Opuszczając czantorię poruszać będziemy się przez najbliższe kilkanaście minut szeroką ścieżką, głównie przez rzadki las mieszany, z licznymi przesiekami, poprzez które widać będzie malownicze panoramy górskie. Szlak będzie nieustannie opadał, początkowo dość ostro, następnie złagodnieje, by po chwili znów zacząć intensywnie odpadać.

Zejście czerwonym szlakiem ze szczytu Czantorii w kierunku przełęczy Beskidek

Po około 20 minutach las po stronie polskiej zrzednie, pojawią się duże polany. Taka charakterystyka będzie utrzymać się przez najbliższe 40 minut. Na odcinku tym czeka nas krótkie, łagodne podejście, po którym rozpoczniemy ostre zejście. Szlak będzie wił się pomiędzy gospodarstwami, minie również prywatne schronisko „Światowid”. Tuż przed nim rozpoczynając kolejne krótkie podejście. Po minięciu obiektu szlak zacznie opadać, ponownie wchodząc w las. Wkrótce potem dotrzemy na wypełni zalesione siodło, będzie to już Przełęcz Beskidek 684 m n.p.m., gdzie znajduję się turystyczne przejście graniczne, oraz węzeł szlaków.

Przełęcz Beskidek, znajduję się na niej węzeł polskich i czeskich szlaków, oraz turystyczne przejście graniczne.

Podążając nadal za czerwonym szlakiem, tuż za przełęczą rozpoczynamy początkowo dość strome podejście pod szczyt Małego Soszowa 763 m n.p.m., dotarcie na w pełni zalesiony szczyt z przełęczy nie powinno nam zając więcej niż 20 minut. Następnie rozpoczniemy długie, łagodne zejście, prowadzące głównie lasem mieszanym, z rzadkimi świerkowymi młodnikami.

Po kolejnych kilkunastu minutach czeka nas krótkie łagodne podejście pod rozległą malowniczą polanę, na której z oddali widać budynek Schroniska PTTK na Soszowie (792 m n.p.m.). Warto tu przed dalszą drogą odpocząć i się posilić. Obiekt ten należy do jednych ze starszych w tej części Beskidów, zbudowany został w 1932 roku, jesienią 2012 roku będzie obchodził 80 lecie swego powstania. W bezpośrednim rejonie schroniska znajduję się  wyciąg krzesełkowy Wisła – Soszów, czynny tylko zimą.

zdjęcia od lewej: ostatnie podejście pod polanę przed Schroniskiem PTTK pod Soszowem  / Polana przed schroniskiem

zdjęcia od lewej: Polana przed schroniskiem / …w tle widać już samo schronisko

Wyruszając z przed schroniska kierujemy się na szlak niebieski, prowadzący do Jawornika. Szlak prowadzi w dół, krawędzią lasu. Po drodze towarzyszyć będą nam widoki na trasę która przebyliśmy, Czantorię, Mały i Wielki Soszów, w dole zaś widoczne będą zabudowania gminy Jawornik – naszego celu. Szlak będzie w znacznej mierze prowadził otwartym ternem, z malowniczymi panoramami, polna drogą. Pewnym utrudnieniem charakterystycznym dla takich szlaków może być fakt iż w wielu miejscach jest on słabo oznakowany, dlatego wskazane jest zachowanie wzmożonej czujności.

zdjęcia od lewej: Szlak oferuję nam piękne, malownicze i rozległe panoramy górskie / Wędrowcy w schronisku PTTK pod Soszowem

Po drodze miniemy słabo wyróżniony, otwarty, szczyt  Cupel 591 m n.p.m. za którym, nadal podążając otwartym terenem, rozpoczniemy długie zejście do centrum gminy Jawornik. Ostatni odcinek szlaku należy do mniej atrakcyjnych, będzie wiódł nas asfaltem i chodnikiem poprzez teren gminy. W centrum trafimy na przystanek PKS, jednak kursy tam są bardzo rzadkie, co w praktyce oznacza że najczęściej musimy podążając nadal za niebieskimi znakami, kierując się do głównej drogi biegnącej z Wisły (szosa 941). dotarcie do centrum gminy powinno nam zając około 1 godziny (ze schroniska pod Soszowem).

Podążając dalej, wzdłuż zabudowań gminy, docieramy po koło 55 minutach do mostu na rzece Wiśle, tuż za nim, na skrzyżowaniu z główną szosa (941), szlak skręca w prawo prowadząc dalej na dworzec autobusowy w Wiśle Uzdrowisko. Jeśli jednak nie mamy celu w odwiedzeniu samej Wisły możemy zakończyć naszą wycieczkę w tym miejscu. Po przeciwnej stronie głównej szosy, po lewej, obok stacji paliw, trafimy na przystanek PKS/BUS, trasą tą przejeżdżają prawie wszystkie autobusy / busy jadące z Wisły w kierunku Skoczowa, czy Ustronia.

zdjęcia od lewej: Wędrowcy przed Schroniskiem PTTK pod Soszowem / Podczas zejścia do Wisły Jawornik będą nam towarzyszyć piękne widoki na Beskidy i trasę którą przeliśmy

zdjęcia od lewej: Gmina Jawornik – ostatni etap szlaku wiedzie chodnikiem i asfaltem / most na rzece Wiśle, tuż za nim znajduję się skrzyżowanie z główną szosą nr.941 z Wisły

zdjęcia od lewej: Rzeka Wisła  / Autor tuż przed metą szlaku

Dostępność trasy:

W wariancie z wyjazdem na Czantorię kolejką krzesełkową, szlak nie przedstawiający wielkich trudności, za to malowniczy i pełen atrakcji, co czyni go szczególnie predysponowanym dla turystyki rodzinnej. W wariancie z pieszym wyjściem z Ustronia Polana na Czantorię, szlak nieco bardziej wymagający, przez początkowe dość intensywne i długie podejście.

Szlak dostępny przez cały rok, w każdych warunkach pogodowych, choć w warunkach zimowych należy się liczyć z utrudnieniami poza szczytem Czantorii, oraz podczas zejścia do Wisły Jawornik, gdyż szlak w tych rejonach może nie być przetarty.

Ostrzeżenia:

Szlak bez specjalnych wyzwań, możliwy do przejścia również przez osoby słabiej przygotowane fizycznie. Jedyne zagorzenia mogą pojawić się zimą, ze względu na stan szlaku, oraz podczas silnej mgły, wówczas orientacja w otwartym terenie podczas zejścia ze schroniska na Soszowie w kierunku Wisły Jawornik może być znacznie utrudniona.

Przydatne linki:

Przydatne informacje z zasobów Wikipedii:

Ważne telefony / e-mail:

  • GOPR numer alarmowy: 985 lub 601 100 300
  • Kolejka krzesełkowa na Czantorię: +48 33 854 35 50


opis trasy:  Ustroń Polana – Wielka Czantoria – Przełęcz Beskidek – Schronisko PTTK pod Soszowem – Wisła Jawornik

ilość stron: 1  /  aktualizacja: 28.05.2017 / opracowanie i zdjęcia: Sebastian Nikiel

CC – Attribution Non-Commercialm Share Alike by Sebastian Nikiel